Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018





Άγιοι Ιερομάρτυς Κλήμης Επίσκοπος Αγκύρας 
και Μάρτυς Αγαθάγγελος




Сщмч. Климент.
 Фреска.  1547 г. 
Афон (Дионисиат).
Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. 
Άγιος Κλήμης. 
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.  
στην Ιερά Μονή  Διονυσίου Αγίου Όρους
έργο τού αγιογράφου Τζώρτζη (Ζώρζη) Φουκά




Ἀγαθαγγέλου καὶ Κλήμεντος αἱμάτων,
Τὸ τοῦ ξίφους δίψαιμον ἐπλήσθη στόμα.
Εἰκάδι δ’ ἐτμήθητε τρίτῃ, Ἀγαθάγγελε, Κλήμη.




Βιογραφία
Ο πατέρας του Κλήμη ήταν ειδωλολάτρης. Πέθανε, όμως, νωρίς και η ανατροφή του Κλήμη έγινε με όλη τη χριστιανική επιμέλεια, από την ευσεβέστατη μητέρα του Ευφροσύνη.


Климент Анкирский. 
Икона (фрагмент). Греция. До 1577 г. 47 х 32. 
Монастырь Дионисиат (Афон).
Άγιος Κλήμης της Άγκυρας. 
Εικόνα τού έτους 1577 μ.Χ. 
στήν Ἱερά Μονή Διονυσίου Άγιον Ὀρος





Όταν μεγάλωσε, η παιδεία του, η φιλανθρωπία του και οι άλλες φημισμένες αρετές του τον ανέδειξαν επίσκοπο της πατρίδας του Άγκυρας. Το μεγάλο αξίωμα δεν τον έκανε να πέσει στη μεγάλη παγίδα της αλαζονείας, Αντίθετα, ανέπτυξε περισσότερο την ενεργητικότητα του, για να ανταποκριθεί στις πνευματικές και υλικές ανάγκες του ποιμνίου του. Εκείνο, όμως, που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα στον επίσκοπο Κλήμη, είναι ότι φρόντιζε πατρικά για τα ορφανά και τους φτωχούς. Παρηγορούσε τους πάσχοντες, με ιδιαίτερη προσοχή έπαιρνε στην Εκκλησία παιδιά εγκαταλελειμμένα και έκθετα, φροντίζοντας όχι μόνο για τη συντήρηση τους, αλλά και για την κατήχηση και βάπτιση τους. Όλα αυτά μας δίνουν το δικαιωμα να πούμε ότι η πίστη του ήταν ζωντανή, με έργα.



St. Clement (Clemes) 
Patriarchate Of Pec
Άγιος Κλήμης
στην Πατριαρχική Ιερά Μονή Πεκίου (Πέτς)
Κοσσυφοπέδιο. Σερβία






Сщмч. Климент и мч. Агафангел. 
Фреска. Около 1350 года.
Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. 
Άγιος Κλήμης. 
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ. 
στον Ιερό Ναό τού  Χριστού Παντοκράτορα
τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία. 







Acatistul Sfantului Clement de Ancira
Άθληση Αγίου Κλήμεντος Αγκύρας




Ο Θεός, όμως, θέλησε να δοκιμάσει τον Κλήμη και από το καμίνι του μαρτυρίου. Επί βασιλείας Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.), λοιπόν, μεταφέρετε στη Νικομήδεια, όπου βασανίζεται φρικτά και τα υπομένει όλα καρτερικότατα, μέχρι που τον αποκεφαλίζουν, επισφραγίζοντας, έτσι, με το μαρτύριο τη μεγάλη και ζωντανή του πίστη.




Св. Климент Анкирский
Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 
г. Ватиканская библиотека. Рим.
Άθληση Αγίου Κλήμεντος Αγκύρας .
 Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. 
Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη





Климент Анкирский, Многострадальный, сщмч., епископ; Византия; XI в.; памятник: Императорский менологий cod. Walters 521 на январь; местонахождение: США. Балтимор. WAM (Walters Art Museum)
Ο Ιερομάρτυς Κλήμης Επίσκοπος Αγκύρας
Αυτοκρατορικό Μηνολόγιο ( μηνός Ιανουαρίου) τού 11ου αιώνα μ.Χ.
 το οποίο είναι μια βυζαντινή συλλογή βιογραφιών αγίων. 
 Imperial Cod. Walters 521  WAM (Μουσείο Τέχνης Walters) ΗΠΑ. Βαλτιμόρη.




Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την μεταφορά του στη Νικομήδεια, αποβιβάστηκε στη Ρόδο όπου ο τότε Επίσκοπος Φωτεινός τέλεσε τη Θεία Λειτουργία με όλους τους μάρτυρες, οπότε και έγιναν σημεία θαυμαστά.

Ο δε Αγαθάγγελος καταγόταν από τη Ρώμη και έγινε χριστιανός από τον Άγιο Κλήμεντα, τον όποιο ακολούθησε. Συμμερίστηκε μάλιστα τις περιπέτειες του και τα βασανιστήρια του, και πέθανε μαζί του με αποκεφαλισμό.





мч. АгафангелМиниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 
г. Ватиканская библиотека. Рим.
Άθληση Αγίου Αγαθαγγέλου.
 Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. 
Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη








Климент еп. Анкирский, сщмч. и Агафангел Римлянин, мч.
 (23 января)
Менологий 22-25 января; Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека (Bodleian Library)
Άθληση Αγίου Κλήμεντος Αγκύρας καί Αγίου Αγαθαγγέλου.
Βυζαντινό Μηνολογία (22-25 Ιανουαρίου) τού 14ου αιώνα μ.Χ.   Τώρα ευρίσκεται στην  Βιβλιοθήκη Bodleian. Οξφόρδη. Αγγλία





Η Σύναξή τους τελείται στο Μαρτύριο, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Ευδοξίου, πέραν του Ανάπλου και στην Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, της παλαιάς και της νέας.

Ναό του Αγίου Κλήμεντος ανήγειρε ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β’ (976 - 1025 μ.Χ.) στα ανάκτορα, εντός του οποίου φυλασσόταν η κάρα του Αγίου με άλλα ιερά λείψανα. Από τις αρχές του 10ου αιώνα μ.Χ. η σύναξη των Αγίων άρχισε να τελείται στη μονή του Πατριάρχη Ευθυμίου (907 - 912 μ.Χ.), που βρισκόταν στην περιοχή των Υψωμαθείων Κωνσταντινουπόλεως, στην οποία, το έτος 907 μ.Χ., ο Μητροπολίτης Αγκύρας Γαβριήλ δώρισε το ωμοφόριό του Αγίου Κλήμεντος και λείψανα του Αγίου Αγαθαγγέλου.




Ιερά Λείψανα: 
Η Κάρα του Αγίου Κλήμεντος βρίσκεται στην Ιερά Μονή Προυσού Ευρυτανίας.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κλήμεντος βρίσκονται στις Μονές Ζωγράφου Αγίου Όρους και Φανερωμένης Σαλαμίνος.




Clement's relics are in the saint's altar in the basilica of Our Lady of Trapani. λείψανα τού Αγίου Κλήμεντος είναι στο βωμό του αγίου στη βασιλική της Παναγίας του Trapani σε Trapani. [2]

Η Βασιλική-Ιερό της Μαρίας Santissima Annunziata (ονομάζεται επίσης "Madonna του Τράπανι») είναι μια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία  , αφιερωμένη στην Παναγία του Όρους Καρμέλ στο Τράπανι , στη Σικελία .















Η εικόνα-λειψανοθήκη "Света Богородица Осеновица" αποθησαυρίζεται στον Καθολικό Ναό της Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου της Ρίλας στη Βουλγαρία. Η εικόνα πιστεύεται ότι είναι θαυματουργή και μάλιστα κατά τον Μεσαίωνα λιτανευόταν σε διάφορα μέρη της βαλκανικής χερσονήσου για αποτροπή, αλλά και θεραπεία λοιμωδών νόσων, καθώς και άλλων ασθενειών.
Η εικόνα-λειψανοθήκη είναι το κύριο προσκυνηματικό αντικείμενο της Ιεράς Μονής της Ρίλας. Έχει διαστάσεις 52Χ30 εκ και φέρει στο κέντρο μία μικρή εικόνα της Θεοτόκου που κρατά στο αριστερό της χέρι τον μικρό Ιησού. Η εικόνα ακολουθεί τον τύπο της Παναγίας Οδηγήτριας. Επιγραφή μάλιστα στο πάνω μέρος της εικόνας σημειώνει ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ. Περιμετρικά της μικρής αυτής εικόνας σε 32 ξεχωριστά διάχωρα ενσωματώθηκαν λείψανα αγίων, των οποίων τα ονόματα είναι γραμμένα σε ασημένια ελάσματα. Η υπερπολύτιμη εξωτερική διακόσμηση της εικόνας με πολύτιμους λίθους έχει χαθεί.
Η εικόνα ενσωματώνει λείψανα των:
Δεύτερη σειρά: Αγίου Μάρτυρος Αγαθαγγέλου, Οσίου Στεφάνου του Ομολογητού, του Νέου, Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αρτεμίου, Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος, Αγίου Μάρτυρος Σεργίου και Αγίου Μάρτυρος Βάκχου.
Πέμπτη σειρά: Αγίου Ανδρέα, Αρχιεπισκόπου Κρήτης, Αγίου Ιερομάρτυρος Κλήμεντος, Επισκόπου Αγκύρας, Αγίου Μάρτυρος Ανδρέα του Στρατηλάτου, Αγίου Ιερομάρτυρος Υπατίου, Επισκόπου Γαγγρών, Αγίου Μάρτυρος Μιχαήλ (άγνωστο ποιου ακριβώς) και Αγίου Ιωάσαφ (άγνωστο ποιου ακριβώς).



Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Κλῆμα ὁσιότητος, καί στέλεχος ἀθλήσεως, ἄνθος ἱερώτατον, καί καρπός ὡς θεόσδοτος, τοῖς πιστοῖς πανίερε, ἡδύτατος ἐβλάστησας. Ἀλλ᾽ ὡς Μαρτύρων σύναθλος, καί ἱεραρχῶν σύνθρονος, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὡς ἀγαθῶν ἀγγελιῶν προμηθέα, τῆς πρὸς ἠμᾶς τοῦ Ἰησοῦ εὐσπλαχνίας, χαρμονικῶς ὑμνοῦμεν σὲ Μαρτύρων στέρρεσυ γὰρ Ἀγαθάγγελε, ἐναθλήσας νομίμως, στάσεως ἠξίωσαι τῆς Ἀγγέλων ἀζίως, μεθ' ὧν πρεσβεύοις πάντοτε Χριστῷ, πάσης ρυσθήναι, ἠμᾶς περιστάσεως.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τῆς ἀμπέλου γέγονας, τίμιον κλῆμα, τοῦ Χριστοῦ πανεύφημε, Κλήμη πολύαθλος ὀφθείς, σύν τοῖς συνάθλοις τε ἔκραζες· Χριστός, Μαρτύρων φαιδρόν ἀγαλλίαμα.

Минея - Январь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии
Μηναῖο - Ιανουάριος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας .


Св. Климент Анкирский и мч. Агафангел. Миниатюра. Афон (Иверский м-рь). Конец XV в. C 1913 года в Российской Публичной (ныне Национальной) библиотеке в Санкт-Петербурге.
Άγιοι Κλήμης τής Άγκυρας και Αγαθάγγελος. Μικρογραφία (Μινιατούρα)  τού τέλους τού 15ου αιώνα μ.Χ. από τήν Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους  σήμερα  ευρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη στην Αγία Πετρούπολη.



Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τοῦ μαρτυρίου ἀληθῶς τῇ δρεπάνῃ, κατατεμνόμενος σοφὲ Ἱεράρχα, ὡς καρποφόρος ἄμπελος ἐξήνθησας, βότρυας περκάζοντας, καὶ σταλάζοντας γλεῦκος, θείας ἐπιγνώσεως, καὶ ἀθλήσεως Πάτερ· ἐξ ὧν μετέχων πᾶς τις εὐσεβῶς, καταγλυκαίνει ψυχῆς αἰσθητήρια.

Ὁ Οἶκος
Υἱὸς φωτὸς ἀναδειχθείς, Θεοῦ συγκληρονόμος, ὡς Ἠλιοὺ ὁ θεῖος, τὸν Ἀχαὰβ ἤλεγξεν, οὕτω καὶ σύ, Κλήμη σοφέ, Βασιλεῖς ἀνόμους, καὶ Τυράννους ἀπηνεῖς, Ἑλλήνων τοὺς πρωτεύοντας, ἐν λόγῳ καὶ ἀληθείᾳ ἐνίκησας, καὶ προσάγεις θῦμα τῷ Κυρίῳ νῦν τὰ πλήθη τῶν εἰς Χριστὸν πιστευσάντων. Διὸ κοινωνὸν τῆς σῆς μαρτυρίας Ἀγαθάγγελον εὑρών, πόλεις ἐναθλῶν συνώδευσας φαιδρῶς κραυγάζων· Χριστέ, Μαρτύρων φαιδρὸν ἀγαλλίαμα.

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018




Ο Άγιος Απόστολος Τιμόθεος




Ап. Тимофей. 
Феофан Критский и Симеон. 
Фреска церкви свт. Николая. Монастырь Ставроникита. Афон. 1546 год.
Απόστολος Τιμόθεος. 
Τοιχογραφία  (Fresco) τού έτους 1546 μ.Χ.
 στο Παρεκκλήσιο τού Αγίου Νικολάου
 τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα. Αγίου Όρους
 από τούς αγιογράφους Θεοφάνη τον Κρήτα και  τον Συμεών





Ἔρωτι θείων Τιμόθεος στεμμάτων,
Τυφθεὶς βάκλοις, ἔβαψε γῆν ἐξ αἱμάτων.
Εἰκάδι δευτερίῃ πνεῦμ’ ἤρθη Τιμοθέοιο.



Βιογραφία
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας παρέχουν οι Πράξεις των Αποστόλων και οι Επιστολές του Αποστόλου Παύλου, ο Τιμόθεος ήταν ο πιο αγαπητός μαθητής του και ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Αποστόλου Παύλου. Το όνομά του είναι ελληνικό και σημαίνει αυτός που τιμά τον Θεό, αλλά και αυτόν που τιμά ο Θεός.




Ап. Тимофей. 
Фреска. Монастырь Ватопед (Афон). 1721 г.
Απόστολος Τιμόθεος. 
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1721 μ.Χ. 
στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου. Αγιον Όρος


Ο Άγιος Απόστολος Τιμόθεος γεννήθηκε στα Λύστρα της Λυκαονίας από Έλληνα πατέρα και Ιουδαία μητέρα, την Ευνίκη. Έμεινε πολύ μικρός ορφανός από πατέρα και η γιαγιά του, η Λωίδα, τον ανέθρεψε «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Όταν ο απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τα Λύστρα, εκτιμώντας τα πνευματικά του χαρίσματα και το φλογερό ιεραποστολικό του ζήλο, τον διαπαιδαγωγεί κατάλληλα και τον παίρνει συνοδό του στην Β΄ αποστολική περιοδεία όπου ζει όλες τις περιπέτειες του κορυφαίου αποστόλου για τη διάδοση του Ευαγγελικού μηνύματος. Μετά το μαρτυρικό θάνατο του Παύλου, επιστρέφει στην Έφεσο και συνεχίζει την ιεραποστολική του δράση.

Κατά τη διάρκεια μίας ειδωλολατρικής εορτής της Αρτέμιδος της Εφέσου, υπέστη άγριο ξυλοδαρμό και μαρτυρικό θάνατο από τον εξαγριωμένο ειδωλολατρικό όχλο επειδή κατέκρινε τα όργιά τους.


Το σκήνωμά του μεταφέρθηκε το έτος 356 μ.Χ. επί Κωνσταντίου στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό των Αγίων Αποστόλων
.








Ап. Тимофей
Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 
г. Ватиканская библиотека. Рим.
Απόστολος Τιμόθεος  .
 Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. 
Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη







Апостол Тимофей, сщмч., еп. Ефесский; Византия; XI в.; памятник: Императорский менологий cod. Walters 521 на январь; местонахождение: США. Балтимор. WAM (Walters Art Museum)
Ο Απόστολος  Τιμόθεος Επίσκοπος Εφέσσου
Αυτοκρατορικό Μηνολόγιο ( μηνός Ιανουαρίου) τού 11ου αιώνα μ.Χ.
 το οποίο είναι μια βυζαντινή συλλογή βιογραφιών αγίων. 
 Imperial Cod. Walters 521  WAM (Μουσείο Τέχνης Walters) ΗΠΑ. Βαλτιμόρη.




Ап. Тимофей.
Фреска Около 1350 года.
Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия. 
Απόστολος Τιμόθεος. 
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ. 
στον Ιερό Ναό τού Χριστού Παντοκράτορα 
τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι στο Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.






St. Tymothy the Apostle
Patriarchate Of Pec
Άγιος Απόστολος Τιμόθεος
στην Πατριαρχική Ιερά Μονή Πεκίου (Πέτς)
Κοσσυφοπέδιο. Σερβία 













Ιερά Λείψανα: Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Παντελεήμονος Αγίου Όρους, Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων, Κύκκου Κύπρου, στο Κοπτικό Πατριαρχείο της Αιγύπτου και στο Ναό του Αγίου Γεωργίου των Ἑλλήνων Βενετίας.








... Cattedrale di Santa Maria della Purificazione - Piazza Duomo, Termoli 
Καθεδρικός Ναός τής Αγίας Μαρίας  τής Κάθαρσης στο Τερμολι, επαρχία Καμπομπάσο, Ιταλία




II-sarcofago-contenente-le-spoglie-di-San-Timoteo
Η σαρκοφάγος που περιέχει τό λείψανο του Αγίου Αποστόλου Τιμοθέου






Moastele Sf Ap Timotei au fost duse la Constantinopol, pentru ca in anul 1239 sa fie mutate la Termoli (215 km nord de Bari, in Italia. In anul 1945, in timpul unor lucrari de restaurare, moastele sfantului au fost redescoperite intr-un mormant acoperit cu o placa de marmura, cu inscriptia: „In numele Domnului Hristos, Amin. Anul Domnului 1239. Aici se afla trupul Fericitului Timotei, ucenic al Apostolului binecuvantat, ”
Ta Λείψανα του Αγίου Αποστόλου Τιμοθέου ελήφθησαν από την Κωνσταντινούπολη, και το 1239 μ.Χ. μεταφέρθηκαν στο Termoli (215 χλμ βόρεια τού Μπάρι) τής Ιταλίας. Το 1945 μ.Χ., κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης των λειψάνων του αγίου  ανακαλύφθηκε σε τάφο που καλύπτεται από μια μαρμάρινη πλάκα με την επιγραφή: «Στο όνομα του Ιησού, Αμήν. Έτος του Κυρίου Μας 1239. Εδώ είναι το σώμα του Αγίου Τιμόθεου, ενός μαθητή του Αποστόλου 




l’11 maggio del 1945, in seguito ai lavori di ripristino della cripta della cattedrale di Termoli.
Era custodito in una cassettina di legno, ben occultata nelle profondità dell’abside destra del tempio. L’iscrizione incisa sul lato inferiore della lapide che chiudeva la cavità in cui era posto il contenitore ligneo è la seguente: “in no(m)i(n)e Chr(ist)i a(men), anno d(omi)ni MCCXXXVIIII. + hic requiescit corp(us) beati Timothei discipuli Pauli ap(osto)li, reco(n)ditu(m) a venerab(i)li Stepha(n)o ep(iscop)o T(er)mula(n)o una cu(m) capitulo”.

E’ da ipotizzare che i preziosi avanzi in questione approdarono in Termoli in seguito alla IV Crociata e nascosti con cura, nel 1239, all’interno del sacro edificio, allo scopo di preservarli dai furti. I resti rinvenuti, comprensivi di un pezzo di mandibola, erano privi del cranio.
Questo dato è interessante se si considera che, da tempo immemorabile, a Termoli è custodito un artistico reliquiario, probabilmente del XIII secolo, contenente un teschio da secoli detto “caput S. Timothei”.

Da notare che il teschio in questione, all’epoca del rinvenimento, era mancante solo di una mandibola. In seguito all’eccezionale scoperta dell’11 maggio del 1945, poco meno di due anni dopo, con Breve pontificio del 25 aprile del 1947, la cattedrale di Termoli fu insignita del titolo di Basilica Minore (affiancandosi così alla cattedrale di Larino che aveva ricevuto il prestigioso riconoscimento nel 1928) e contemporaneamente elevato San Timoteo a Compatrono di Termoli e Diocesi

 Στις 11 Μαΐου, 1945, μετά την αποκατάσταση της κρύπτης του καθεδρικού ναού του Termoli.
Κρατήθηκε σε ένα ξύλινο κουτί, καλά κρυμμένο στα βάθη του δικαιώματος ναό της αψίδας. Η επιγραφή χαραγμένη στο κάτω μέρος της πέτρας που έκλεισε την κοιλότητα στην οποία είχε τοποθετηθεί το ξύλινο κουτί έχει ως εξής: «σε καμία (m) (n) και Chr (ist) ΙΑ (άνδρες), το έτος δ (ΟΜΙ) ni MCCXXXVIIII. + Hic requiescit Corp (μας) ευλόγησε Timothei discipuli Pauli ap (osto) τους, Reco (n) ditu (m) για να venerab (i) Stepha li (n) ή ρ (iscop) ή Τ (r) τύπο (n) ή ένα cu (m) Capítulo ".

Και «σαν να δείχνουν ότι τα πολύτιμα λείψανα εν λόγω προσγειώθηκε στο Termoli μετά την Τέταρτη Σταυροφορία και προσεκτικά κρυμμένο, το 1239, στο πλαίσιο του ιερό κτίριο, προκειμένου να τους προστατεύσει από την κλοπή. Τα υπολείμματα που βρέθηκαν, που αποτελείται από ένα κομμάτι του σαγονιού, ήταν άνευ κρανίου.
Το εύρημα αυτό είναι ενδιαφέρον αν σκεφτεί κανείς ότι, από αμνημονεύτων χρόνων, στο Termoli φυλάσσεται ένα καλλιτεχνικό λάρνακα, πιθανώς του δέκατου τρίτου αιώνα, που περιέχει ένα κρανίο για αιώνες ονομάζεται "caput Σ Timothei".

Σημειώστε ότι το κρανίο εν λόγω κατά τη στιγμή της ανακάλυψης, έλειπε μόνο ένα γνάθο. Μετά την εξαιρετική ανακάλυψη της 11ης Μαΐου 1945, λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα, με την παπική σύντομη, της 25ης Απριλίου 1947, ο καθεδρικός ναός του Termoli απονεμήθηκε ο τίτλος της Μικράς Βασιλική (παράλληλα τόσο σε Larino καθεδρικό ναό που είχε λάβει το διάσημο βραβείο το 1928) και ταυτόχρονα υψηλής Πολιούχου Timothy στο Termoli και Επισκοπή.




Антикварный Итальянский кулон- мощевик-реликварий с частицей мощей святого ТИМОФЕЯ, Апостола от 70-ти, ученика Апостола Павла, епископа Эфесского ( + 80 г). Надпись на латыни : S. Timotei Ep(iscopi) 
Λειψανοθήκη αντίκΑ ιταλική κολιέ - με τα λείψανα τού Αγίου Τιμοθέου Αποστόλου εκ των 70, τού μαθητή τού Αποστόλου Παύλου, επίσκοπος της Εφέσου (80 g) Η επιγραφή στα λατινικά: Σ Timotei Ep (iscopi) 





Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’.
Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς, καί νήφων ἐν πᾶσιν, ἀγαθήν συνείδησιν ἱεροπρεπῶς ἐνδυσάμενος, ἤντλησας ἐκ τοῦ Σκεύους τῆς ἐκλογῆς τά ἀπόρρητα, καί τήν πίστιν τηρήσας, τόν ἴσον δρόμον τετέλεκας, Ἀπόστολε Τιμόθεε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.


Минея - Январь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии
Μηναῖο - Ιανουάριος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας .



Κοντάκιον
Ἦχος α’. Χορός, Ἀγγελικὸς.
Τόν θεῖον Μαθητήν, καί συνέκδημον Παύλου, Τιμόθεον πιστοί, ἀνυμνήσωμεν πάντες, σύν τούτῳ γεραίροντες, τόν σοφόν Ἀναστάσιον, τόν ἐκλάμψαντα, ἐκ τῆς Περσίδος ὡς ἄστρον, καί ἐλαύνοντα, τά ψυχικά ἡμῶν πάθη, καί νόσους τοῦ σώματος.








Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης ο Οσιομάρτυρας








Ἀναστάσιος ἐν τραχήλῳ τὸν βρόχον,
Ὡς λαμπρὸν ὅρμον ὡραΐζεται φέρων.
Εἰκάδι δευτερίῃ Ἀναστάσιος βρόχον ἔτλη.



Βιογραφία
Ο Άγιος Αναστάσιος έζησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. στα χρόνια του βασιλιά των Περσών Χοσρόη Β' (590-628 μ.Χ.) και του αυτοκράτορα Κωνσταντινούπολης Ηρακλείου και ήταν Πέρσης. Γεννήθηκε στο χωριό Ραζήχ της επαρχίας Ρασνουνί και ήταν γιος του μάγου Βαβ και αρχικά ονομαζόταν Μαγουνδάτ (κατ' άλλους Μαζοενδάτ).

Όταν το 614 μ.Χ. οι Πέρσες κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα πήραν μαζί τους τον Τίμιο Σταυρό. Λόγω των πολλών θαυμάτων που έγιναν στην Περσία από τον Τίμιο Σταυρό, πολλοί Πέρσες ενδιαφέρθηκαν να γνωρίσουν την νέα θρησκεία, μεταξύ αυτών και ο Μαγουνδάτ. Γι' αυτό πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου βαπτίσθηκε και έκάρη μοναχός στη Μονή του Αββά Ιουστίνου (κατ' άλλους στη Μονή του Αγίου Σάββα) και μετονομάσθηκε Αναστάσιος.

Επισκέφθηκε εν συνεχεία την Καισαρεία, όπου ο διοικητής Μαρζαβανά πληροφορήθηκε ότι είναι χριστιανός και, επειδή απέτυχε να τον μεταπείσει, διέταξε τον βασανισμό του. Μετά από πολλά βασανιστήρια οι ειδωλολάτρες τον αποκεφάλισαν. Το μαρτύριό του έγινε το 628 μ.Χ. με άλλους 70 Χριστιανούς Μάρτυρες.


 Анастасия Персянина
Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 
г. Ватиканская библиотека. Рим.
Αθληση Αγίου Αναστασίου τού Πέρσου .
 Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. 
Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη


Η Σύναξη του Αγίου ετελείτο στο Μαρτύριό του, που βρισκόταν εντός του Αγίου Φιλήμονος, στο Στρατήγιο. H δε ανακομιδή των λειψάνων του Οσίου Αναστασίου, εορτάζεται στις 24 Ιανουαρίου.




 Анастасия Персянина
Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 
г. Ватиканская библиотека. Рим.
Ανακομιδή τών Λειψάνων Αγίου Αναστασίου τού Πέρσου .
 Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. 
Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη





Анастасий Персянин, прмч. 
Мануил еп. Адрианопольский и иже с ним 377 мучеников
 (22 января)
Менологий 22-25 января; Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека (Bodleian Library)
Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης ο Οσιομάρτυρας
Άγιοι Μανουήλ Επίσκοπος Αδριανουπόλεωςκαι άλλοι τριακόσιοι εβδομήντα επτά Μάρτυρες
Βυζαντινό Μηνολογία (22-25 Ιανουαρίου) τού 14ου αιώνα μ.Χ.   Τώρα ευρίσκεται στην  Βιβλιοθήκη Bodleian. Οξφόρδη. Αγγλία








Σχετικά με τα Λείψανα του Αγίου Αναστασίου επικρατούν τρείς παραδόσεις.


Σύμφωνα με την πρώτη, την οποία δέχεται και ο Άγγλος ιστοριογράφος Όσιος Βέδας ο Αιδέσιμος (βλέπε 27 Μαΐου), τα Λείψανα μεταφέρθηκαν στη Ρώμη κατά την βασιλεία του Ηρακλείου και κατατέθηκαν στην Ελληνική Μονή των Τριών Πηγών («Tre Fontane»). Η δεύτερη δέχεται μεταφορά των Λειψάνων στην Κωνσταντινούπολη, επίσης κατά την βασιλεία του Ηρακλείου, απ’ όπου η Κάρα μεταφέρθηκε στη Ρώμη επί των ημερών του Ελληνικής καταγωγής και πιθανώς Ιεροσολυμίτου Πάπα Θεοδώρου Α’ (642 – 649 μ.Χ.) (βλέπε 18 Μαΐου). Η Τρίτη τέλος παράδοση (Βενετική), δέχεται ότι τα Λείψανα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη ο Ηράκλειος, απ’ όπου το 1204 μ.Χ. τα αφαίρεσε ο Δόγης Ερρίκος Δάνδολος και τα κατέθεσε στο Ναό της Αγίας Τριάδος Βενετίας.


Σήμερα τα φυλασσόμενα στον ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου Λείψανα, έχουν την μορφή ακέφαλου σώματος, συναρμολογημένου μέσα σε στολή της εποχής.


Ο Σοφρώνιος Ευστρατιάδης, Μητροπολίτης πρ. Λεοντοπόλεως, δέχεται ότι κάποιος Ρωμαίος Επίσκοπος μετέφερε τα Λείψανα στην Καισάρεια της Παλαιστίνης (αυτά μεταφέρθηκαν στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη) και την Κάρα στη Ρώμη (όπου και σήμερα φυλάσσεται).







Η Κάρα και μέρος των Ιερών Λειψάνων του Αγίου βρίσκονται στη ρωμαιοκαθολική Αδελφότητα των Σιστερσιανών Μοναχών του Αββαείου των Τριών Πηγών και της Μονής των Αγίων Βικεντίου και Αναστασίου Ρώμης. 







Μέρος των Ιερών Λειψάνων του Αγίου βρίσκονται στον ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου Βενετίας.


Ή Βενετσιάνικη παράδοση, ή σχετική προς τα λείψανα του Αγίου Μάρτυρος Αναστασίου, προϋποθέτει (...) ότι ό ίδιος ό Ηράκλειος φρόντισε να μεταφερθεί το λείψανο του Μάρτυρος από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη, από' όπου, υπό τον δόγη Εnrico Dandolo ό Βενετσιάνος ευγενής Valaresso Valaressi πρέπει να το αφαίρεσε, ως exuvia sacra από τήν αλωμένη πόλη το 1204, για να το καταθέσει αργότερα στο ναό τής Αγίας Τριάδος (S. TERNITA). Μετά την καταστροφή αυτού του ναού τα λείψανα μετακομίσθηκαν το έτος 1842 στο ναό του άγιου Φραγκίσκου τής Αμπέλου (S . FRANCESCO DELLA VIFNA), όπου ευρίσκονται ως σήμερα σε μια μαρμάρινη σαρκοφάγο επάνω από την Αγία Τράπεζα του Πασχάλη BAYLON




Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Εσφιγμένου Αγίου Όρους και Προυσού Ευρυτανίας και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.






Σε μια σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε, στις  22 Μαρτίου 2014, στην Ιερά Μονή των Τριών Πηγών, εκεί όπου κατά την παράδοση φονεύθηκε ο Απόστολος Παύλος, ο ηγούμενος της Αδελφότητας των Σιστερσιανών Μοναχών του Αββαείου των Τριών Πηγών και της Μονής των Αγίων Βικεντίου και Αναστασίου Ρώμης π. Ζακ Μπριέρ παρέδωσε στον Επίσκοπο Φαναρίου κ. Αγαθάγγελο, Γεν. Διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη στην έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το τμήμα του ιερού λειψάνου προκαλώντας συγκίνηση στα μέλη της ελληνικής αποστολής.






Απότμημα Λειψάνου (αριστερά) τού Αγίου Αναστασίου τού Πέρσου στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου στο Πλατάνι τῆς Νήσου Κῶ





Στην Ιερα Μονη Τιμίου Προδρόμου Νικήσιανης, Δήμου Καβάλα,ς φυλλάσονται λείψανα πολλών αγίων όπως:

Λείψανο Αγίου Αναστασίου του Πέρσου.

 
храма Свято-Иоанновского женского монастыря с. Алексеевка Хвалынского района.Ковчег с мощами святых угодников Божьих:
— Анастасий Персянин, преподобномученик. (память 4 февраля)
Ιερά Μονή τού Αγίου Ιωάννη τής Κροστάνδης στο χωριό περιοχή Alekseevka Khvalynsk της περιο-χής Σαράτοβ. Ρωσία
Λειψανοθήκη με λείψανα Αγίων, όπως:
Αγίου Αναστασίου τού Πέρσου



Православный приход храма Рождества Иоанна Предтечи на Пресне г. Москвы Московской епархии Русской Православной Церкви (Московский Патриархат). Частица святых мощей святого преподобномученика Анастасия Персянина в нашем храме
Απότμημα τού λειψάνου του Αγίου Μάρτυρος Αναστασίου τού Πέρσου 
στον  Ιερό  Ορθόδοξο Ενοριακό Ναό τής Γεννήσεως του Ιωάννη του Βαπτιστή στην Presnya στη Μόσχα  (Πατριαρχείο Μόσχας). Ρωσία

Artophorion (Reliquary of St. Anastasios the Persian)
Aachener Dom, Schatzkammer. around the apse: + Κ(ΥΡΙ)Ε ΒΟΗΘΕΙ ΤΩ ΣΩ ΔΟΥΛΩ ΕΥΣΤΑΘΕΙΩ ΑΝΘΥΠΑΤΩ ΠΑΤΡΙΚ(ΙΩ) ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΓΩ ΑΝΤΙΟΧΙΑΣ ΚΑΙ ΛΙΚΑΝΔΟΥ. around the portals on the other sides: + ΑΝΑΣΤΗΘΙ ΚΥΡΙΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΥΣΙΝ ΣΟΥ ΣΥ ΚΑΙ Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΑΠΑΣΜΑΤΟΣ + ΕΞΕΛΕΞΑΤΟ ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΝ ΣΙΩΝ ΗΡΕΤΙΣΑΤΟ ΑΨΤΗΝ ΕΙΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΝ ΕΥ ΑΤΩ + ΔΕΔΟΞΑΣΜΕΝΑ ΕΛΑΛΗΘΗ ΠΕΡΙ ΣΟΥ Η ΠΟΛΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΗΜΩΝ 
Said to have arrived at Aachen before 1204 Αρτοφόριο (Λειψανοθήκη τού Αγίου Αναστασίου τού Πέρσου) στον Καθεδρικό Ναό τού Κεφαλαίου στό Ααάχεν τής Γερμανίας. 

This precious silver object with its central dome rising above an arcaded drum, its small apse pierced by long windows and its large portals decorated with applied crosses, is made in the shape of a small but elaborate Byzantine church. A dedicatory inscription framing the apse of the "church" invokes the Lord's help on behalf of a certain Eustathios, a highly decorated Byzantine official, who served as military commander of Antioch, a city in northern Syria, and Lykandos, a district in eastern Asia Minor in 969/70. Three further inscriptions taken from the Book of Psalms surround the ogival doorframes. The Psalm verses chosen may be construed to interpret the precious container as an image of the Heavenly Jerusalem, thus suggesting that it originally functioned as an Artophorion, a container for the Eucharist.

Nothing is known about the circumstances under which the object arrived at Aachen, but it seems likely that it was brought there by a German cleric or nobleman, who acquired it in Constantinople or Antioch during the twelfth or thirteenth century. At Aachen, the precious container never served as an Artophorion, but was used to enshrine the head of the Persian martyr-saint Anastasios (d. 628). The circumstances of this adaptation are, once again, obscure. The Byzantine object may simply have been appropriated on account of its shape, lavish decoration, and Eastern provenance, shortly after its arrival to serve as a new container for an existing relic of St. Anastasios. It is also possible that the object contained a newly acquired relic of the head of St. Anastasios when it arrived at Aachen. As recorded in the pilgrim's account of Antony of Novgorod of ca. 1200, the body of St. Anastasios (his head having previously been stolen) was venerated in the Church of St. Luke in Constantinople. While it is impossible to prove that the relic described by Antony is in fact the one later venerated at Aachen, the church-shaped container of Eustathios may well have been used as an appropriate means to attest the origin and authenticity of its sacred content at a time, when many relics with uncertain provenances arrived in western Europe as sacred commodities or loot from the eastern Mediterranean.

Αυτό το πολύτιμο ασημένιο αντικείμενο με κεντρικό τρούλο του υψώνονται πάνω από ένα στοές τύμπανο, μικρή αψίδα του διάτρητο από καιρό τα παράθυρα και τις μεγάλες πύλες του είναι διακοσμημένα με την εφαρμοσμένη σταυρούς, γίνεται με τη μορφή της ένα μικρό αλλά περίτεχνο βυζαντινή εκκλησία. Μία αναθηματική επιγραφή που πλαισιώνουν την αψίδα της «εκκλησίας» επικαλείται τη βοήθεια του Κυρίου για λογαριασμό μιας συγκεκριμένης Ευστάθιου, ένα ιδιαίτερα διακοσμημένο Βυζαντινό αξιωματούχο, ο οποίος υπηρέτησε ως στρατιωτικός διοικητής της Αντιόχειας, μια πόλη στη βόρεια Συρία, και Λυκανδού, μια συνοικία στην ανατολική Ασία Μικρά σε 969/70. Τρεις επιπλέον επιγραφές που λαμβάνονται από το βιβλίο των Ψαλμών περιβάλλουν τα τοξωτά θυρώματα. Οι στίχοι Ψαλμός επιλεγεί δύναται να ερμηνευθεί ως ερμηνεύσει το πολύτιμο δοχείο ως μια εικόνα της Ουράνιας Ιερουσαλήμ, γεγονός που υποδηλώνει ότι αρχικά λειτούργησε ως ένα αρτοφόριο, ένα δοχείο για την Ευχαριστία.

Τίποτα δεν είναι γνωστό σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το αντικείμενο έφτασε στο Άαχεν, αλλά φαίνεται πιθανό ότι έφερε εκεί από μια γερμανική κληρικό ή ευγενής, ο οποίος απέκτησε στην Κωνσταντινούπολη ή Αντιόχεια κατά τη διάρκεια του δωδέκατου ή δέκατο τρίτο αιώνα. Στο Άαχεν, το πολύτιμο δοχείο ποτέ δεν υπηρέτησε ως αρτοφόριο, αλλά χρησιμοποιήθηκε για να κατοχυρώσει το κεφάλι του Περσικού μάρτυρα-άγιος Αναστάσιος (δ. 628). Οι συνθήκες αυτής της προσαρμογής είναι, για άλλη μια φορά, σκοτεινές. Η Βυζαντινή αντικείμενο μπορεί απλά να έχουν ιδιοποιηθεί, λόγω του σχήματός του, πλούσιο διάκοσμο, και ανατολικής προέλευσης, λίγο μετά την άφιξή του για να χρησιμεύσει ως ένα νέο δοχείο για μια υπάρχουσα λείψανο του Αγίου Αναστασίου. Είναι επίσης πιθανό ότι το αντικείμενο περιείχε ένα νεοαποκτηθέντα λείψανο της κεφαλής του Αγίου Αναστασίου, όταν έφτασε στο Άαχεν. Όπως καταγράφεται στο λογαριασμό του προσκυνητή του Antony του Νόβγκοροντ της ca. 1200, το σώμα του Αγίου Αναστασίου (το κεφάλι του αφού προηγουμένως έχει κλαπεί) λατρευόταν στην εκκλησία του Αγίου Λουκά στην Κωνσταντινούπολη. Ενώ είναι αδύνατο να αποδειχθεί ότι το λείψανο που περιγράφεται από τον Antony είναι στην πραγματικότητα η μία μετά τιμούσαν στο Άαχεν, η εκκλησία σε σχήμα δοχείο του Ευσταθίου μπορεί κάλλιστα να έχουν χρησιμοποιηθεί ως κατάλληλο μέσο για να πιστοποιούν την προέλευση και την γνησιότητα του ιερού περιεχόμενό της σε ένα χρόνο, όταν πολλά κειμήλια με αβέβαιο προελεύσεις έφτασε στην δυτική Ευρώπη ως ιερό εμπορεύματα ή λάφυρα από την ανατολική Μεσόγειο.




Анастасий Персянин
Икона (фрагмент). Венеция (?). 1704 г в. Собрание Музея икон. Венеция.
Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης ο Οσιομάρτυρας
Τμήμα Εικόνος τού έτους 1704 μ.Χ.
στήν Συλλογή τού Μουσείου Εικόνων Βενετίας. Ιταλία 



Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Την πλάνην αφέμενος, την των Περσών νουνεχώς, τη πίστει προσέδραμες, τη του Χρίστου ευσεβώς, σοφέ Αναστάσιε, όθεν και εν ασκήσει, διαπρέψας ενθέως, ήθλησας υπέρ φύσιν, και τον όφιν καθείλες διό διπλώ στεφάνω, θεόθεν εστεφάνωσαι.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ὁ Μάρτυς σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος α’. Χορός, Ἀγγελικὸς.
Τόν θεῖον Μαθητήν, καί συνέκδημον Παύλου, Τιμόθεον πιστοί, ἀνυμνήσωμεν πάντες, σύν τούτῳ γεραίροντες, τόν σοφόν Ἀναστάσιον, τόν ἐκλάμψαντα, ἐκ τῆς Περσίδος ὡς ἄστρον, καί ἐλαύνοντα, τά ψυχικά ἡμῶν πάθη, καί νόσους τοῦ σώματος.








































































Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...