Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016



Κατάθεση Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου









Χρυσῆν κορωνίδ' οἷα, σεμνὴ Παρθένε,
Τῷ τοῦ χρόνου τίθημι σὴν Ζώνην τέλει.
Θέντο σορῷ Ζώνην πρώτῃ Πανάγνου Τριακοστῇ.

 Ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ ἱερὸ κειμήλιο ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου καὶ διασῴζεται μέχρι σήμερα στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Βατοπαιδίου στὸ Ἅγιο Ὄρος, στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος τὴν ὕφανε ἀπὸ τρίχες καμήλας.

Οἱ πληροφορίες γιὰ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου εἶναι λιγοστὲς καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ ἀπὸ τὴν παράδοση ποὺ διασώθηκε ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς ἀκόμη χρόνους.

Ἡ Θεοτόκος μέχρι τὴν Κοίμησή της παρέμεινε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἦταν μέλος τῆς πρώτης Ἐκκλησίας. Τὴ φροντίδα της εἶχε ἀναλάβει ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης.

Οἱ τελευταῖες στιγμὲς τῆς ἐπίγειας ζωῆς της εἶναι θαυμαστὲς καὶ συγκινητικές. Κοντὰ της βρέθηκαν οἱ Ἀπόστολοι οἱ ὁποῖοι ἔφτασαν ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης στὰ Ἱεροσόλυμα μὲ τρόπο θαυμαστό, «ἐπὶ νεφελῶν».

Καὶ τότε, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε θριαμβευτικὰ «ἐπὶ νεφελῶν», μὲ τὴ συνοδεία πλήθους ἀγγέλων. Ἡ Θεοτόκος προσευχήθηκε στὸν Υἱό της, παρηγόρησε τοὺς Ἀποστόλους καὶ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ εἶναι πάντα κοντὰ στὴν Ἐκκλησία γιὰ νὰ μεσιτεύει στὸν Υἱό της καὶ παρέδωσε τὴν πανάμωμη ψυχή της στὸν Κύριο.

Οἱ Ἀπόστολοι ἐναπόθεσαν τὴν Ἁγία Σορὸ τῆς Θεοτόκου σὲ «καινὸν μνημεῖον» στὴ Γεθσημανή. Ἐκεῖ ἡ Ἁγία Ἑλένη ἀργότερα ἔκτισε τὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως. Τρεῖς μέρες μετὰ τὴν κοίμηση κατέβηκε ὁ Κύριος μὲ τὴ συνοδεία τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ πλήθους ἀγγέλων.

Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ μὲ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου παρέλαβε τὴν Ἁγία Σορὸ τῆς Θεοτόκου καὶ ὅλοι μαζὶ ἀνῆλθαν στοὺς οὐρανούς. Ἡ θαυμαστὴ Μετάσταση τῆς Θεομήτορος εἶχε συντελεστεῖ. Τὸ ἱερὸ Σῶμα της ἑνώθηκε πάλι μὲ τὴν ἁγνὴ ψυχή της.

Ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς ἦταν ὁ μόνος ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους ποὺ εἶδε τὴ θαυμαστὴ Μετάσταση τῆς Θεοτόκου. Δὲν εἶχε μπορέσει νὰ παρευρεθεῖ στὴν κηδεία της εὑρισκόμενος στὶς Ἰνδίες. Ἐκεῖ, μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, καὶ ἐνῷ τελοῦσε τὴ Θεία Λειτουργία, βρέθηκε στὴ Γεθσημανὴ μὲ θαυμαστὸ τρόπο καὶ εἶδε ὅλα ὅσα συνέβησαν.

Τότε παρακάλεσε τὴν Παναγία νὰ τοῦ δώσει γιὰ εὐλογία τὴ Ζώνη της. Καὶ ἐκείνη, καθὼς ἀνέβαινε στοὺς οὐρανούς, τοῦ ἔριξε τὸ Ἱερὸ κειμήλιο «πρὸς δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι τῷ ἀποστόλῳ Θωμᾷ τὴν πάνσεπτον Ζώνην σου» ψάλλουμε στὸ ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς τῆς Καταθέσεως τῆς Τιμίας Ζώνης.

Ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς στὴ συνέχεια πληροφόρησε καὶ τοὺς ὑπόλοιπους Ἀποστόλους γιὰ τὰ θαυμαστὰ αὐτὰ γεγονότα καὶ τοὺς ἔδειξε τὴν Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας.

Ἐκεῖνοι δοξολόγησαν τὸν Θεὸ καὶ τοῦ ζήτησαν νὰ τοὺς εὐλογήσει, καθὼς ἦταν ὁ μόνος ποὺ ἀξιώθηκε νὰ δεῖ τὴν ἔνδοξη Μετάσταση τῆς Θεοτόκου.

Τὴ διαφύλαξη τῆς Ἁγίας Ζώνης ἀνέλαβαν δύο φτωχὲς καὶ εὐσεβεῖς γυναῖκες στὰ Ἱεροσόλυμα, οἱ ὁποῖες φρόντιζαν τὴν Θεοτόκο. Παρέλαβαν μὲ εὐλάβεια τὸ ἱερὸ κειμήλιο καὶ ἀπὸ τότε τὸ ἔργο τῆς διαφύλαξής του συνέχιζε ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιὰ μία εὐλαβὴς παρθένος καταγομένη ἀπὸ τὴν οἰκογένεια αὐτή.

Ἡ ἀνακομιδὴ τῆς Τιμίας Ζώνης καὶ ἡ μεταφορά της στὴν Κωνσταντινούπολη ἔγινε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιο (395-408). Ἡ ὑποδοχὴ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου στὴ Βασιλεύουσα ἦταν λαμπρότατη. Ὁ αὐτοκράτορας κατέθεσε τὴν Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου σὲ λειψανοθήκη ποὺ ὀνόμασε «ἁγίαν σορόν». Ἡ κατάθεση ἔγινε στὶς 31 Αὐγούστου, τελευταία μέρα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Στὴν πόλη τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου, τῆς ὁποίας Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς καὶ Προστάτις ἦταν ἡ Θεοτόκος, θὰ φυλασσόταν πλέον ἡ Ἁγία Ζώνη τῆς Θεομήτορος.

Ἡ κόρη τοῦ Ἀρκάδιου, ἡ αὐτοκράτειρα Πουλχερία, ἀνήγειρε λαμπρὸ ναὸ πρὸς τιμὴ τῆς Παναγίας, τὸν περίφημο ναὸ τῆς Θεοτόκου τῶν Χαλκοπρατείων. (Χαλκοπράτεια ὀνομαζόταν ἡ συνοικία ὅπου κτίστηκε ὁ ναός τὸ ὄνομά της ἡ συνοικία τὸ ἔλαβε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκεῖ πρὶν κατασκευάζονταν καὶ πωλοῦνταν χάλκινα ἀντικείμενα).

Στὸ ναὸ αὐτὸ ἡ αὐτοκράτειρα κατέθεσε τὴν Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια μάλιστα ἡ Πουλχερία κέντησε μὲ χρυσὴ κλωστὴ τὴν Τιμία Ζώνη διακοσμώντας την. Ἡ χρυσὴ αὐτὴ κλωστὴ εἶναι εὐδιάκριτη καὶ σήμερα στὸ τμῆμα ποὺ φυλάσσεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου.

Ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστῖνος Β΄ καὶ ἡ σύζυγός του Σοφία ἀνακαίνισαν τὸν ἱερὸ ναὸ τῶν Χαλκοπρατείων καὶ ἀνήγειραν ἐκεῖ καὶ τὸ παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Σοροῦ. Ἐκεῖ, μέσα σὲ λειψανοθήκη καὶ πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα, φυλασσόταν ἡ Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου.

Πλῆθος πιστῶν συνέρρεαν γιὰ νὰ τὴν προσκυνήσουν μὲ εὐλάβεια ζητώντας ἀπὸ τὴν Παναγία νὰ μεσιτεύσει μὲ τὶς πρεσβεῖες της στὸν Κύριο. Πλῆθος θαυμάτων ἐπιτέλεσε ἡ Τιμία Ζώνη. Ἄνθρωποι δυστυχισμένοι καὶ πονεμένοι βρῆκαν λύτρωση μὲ τὴ θαυματουργὴ δύναμη τοῦ ἁγίου λειψάνου.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὑμνήθηκε ἀπὸ φημισμένους ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς. Μὲ τὴ χάρη τῆς Παναγίας καθαγιάζει τοὺς πιστοὺς ποὺ προσέρχονται εὐλαβικὰ γιὰ νὰ τὸ προσκυνήσουν τοὺς ἀνυψώνει ἀπὸ τὴ φθορά, τοὺς ἀπαλλάσσει ἀπὸ ἀσθένειες καὶ θλίψεις.

Στὴ συνέχεια ἡ Ἁγία Ζώνη τεμαχίστηκε καὶ τεμάχιά της μεταφέρθηκαν σὲ διάφορους ναοὺς τῆς Κωνσταντινούπολης. Μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους τὸ 1204, κάποια τεμάχια ἁρπάχτηκαν ἀπὸ τοὺς βάρβαρους καὶ ἀπολίτιστους κατακτητὲς καὶ μεταφέρθηκαν στὴ Δύση.

Ἕνα μέρος ὅμως διασώθηκε καὶ παρέμεινε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πόλης ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Η΄ Παλαιολόγο. Φυλασσόταν στὸν ἱερὸ ναὸ τῆς Θεοτόκου τῶν Βλαχερνῶν. Ἡ τελευταία ἀναφορὰ γιὰ τὸ ἅγιο λείψανο εἶναι ἑνὸς ἀνώνυμου Ρώσου προσκυνητῆ στὴν Κωνσταντινούπολη μεταξύ τοῦ 1424 καὶ 1453.

Μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπὸ τοὺς Τούρκους τὸ 1453, εἶναι ἄγνωστο τί ἀπέγινε τὸ ὑπόλοιπο μέρος τῆς Ἁγίας Ζώνης στὴ συνέχεια. Ἔτσι τὸ μοναδικὸ σωζόμενο τμῆμα εἶναι αὐτὸ ποὺ φυλάσσεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου καθώς μὲ ἐξαιρετικὰ περιπετειώδη τρόπο ἔφτασε ἐκεῖ.

Ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος εἶχε κατασκευάσει ἕναν χρυσὸ σταυρὸ γιὰ νὰ τὸν προστατεύει στὶς ἐκστρατεῖες. Στὴ μέση του σταυροῦ εἶχε τοποθετηθεῖ τεμάχιο Τιμίου Ξύλου. Ὁ σταυρὸς ἔφερε ἐπίσης θῆκες μὲ ἅγια λείψανα Μαρτύρων, καὶ ἕνα τεμάχιο τῆς Τιμίας Ζώνης. Ὅλοι οἱ βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες ἔπαιρναν αὐτὸν τὸν σταυρὸ στὶς ἐκστρατεῖες. Τὸ ἴδιο ἔπραξε καὶ ὁ αὐτοκράτορας Ἰσαάκιος Β΄ Ἄγγελος (1185-1195) σὲ μιὰ ἐκστρατεία ἐναντίον τοῦ ἡγεμόνα τῶν Βουλγάρων Ἀσάν. Νικήθηκε ὅμως καὶ μέσα στὸν πανικὸ ἕνας ἱερέας τὸν πέταξε στὸ ποτάμι γιὰ νὰ μὴν τὸν βεβηλώσουν οἱ ἐχθροί. Μετὰ ἀπὸ μερικὲς μέρες ὅμως οἱ Βούλγαροι τὸν βρήκαν καὶ ἔτσι πέρασε στὰ χέρια τοῦ Ἀσᾶν.

Οἱ Βούλγαροι ἡγεμόνες μιμούμενοι τοὺς Βυζαντινοὺς αὐτοκράτορες ἔπαιρναν μαζί τους στὶς ἐκστρατεῖες τὸν σταυρό. Σὲ μία μάχη ὅμως ἐναντίον τῶν Σέρβων ὁ βουλγαρικὸς στρατὸς νικήθηκε ἀπὸ τὸν Σέρβο ἡγεμόνα Λάζαρο (1371-1389). Ὁ Λάζαρος ἀργότερα δώρισε τὸ σταυρὸ τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου μαζὶ μὲ τὸ τεμάχιο τῆς Τιμίας Ζώνης.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς διασῴζουν καὶ μία παράδοση σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ἡ Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου ἀφιερώθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνὸ (1341-1354), ὁ ὁποῖος στὴ συνέχεια παραιτήθηκε ἀπὸ τὸ ἀξίωμα, ἐκάρη μοναχὸς μὲ τὸ ὄνομα Ἰωάσαφ καὶ μόνασε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου.

Τὰ θαύματα ποὺ πραγματοποίησε καὶ πραγματοποιεῖ ἡ Τιμία Ζώνη εἶναι πολλά. Βοηθᾶ εἰδικὰ τὶς στεῖρες γυναῖκες νὰ ἀποκτήσουν παιδί. Ἂν ζητήσουν μὲ εὐλάβεια τὴ βοήθεια τῆς Παναγίας, τοὺς δίδεται τεμάχιο κορδέλας ποὺ ἔχει εὐλογηθεῖ στὴν λειψανοθήκη τῆς Ἁγίας Ζώνης καὶ προσευχόμενες μὲ πίστη, καθίστανται ἔγκυες.
Σύγγελης Κωνσταντῖνος



Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος πλ. δ’.
Θεοτόκε ἀειπάρθενε, τῶν ἀνθρώπων ἡ σκέπη, Ἐσθῆτα καὶ Zώνην τοῦ ἀχράντου σου σώματος, κραταιὰν τῇ πόλει σου περιβολὴν ἐδωρήσω, τῷ ἀσπόρῳ τόκῳ σου ἄφθαρτα διαμείναντα, ἐπὶ σοὶ γὰρ καὶ φύσις καινοτομεῖται καὶ χρόνος, διὸ δυσωποῦμέν σε, εἰρήνην τῇ πολιτείᾳ σου δώρησαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὴν ἐν πρεσβείαις.
Τὴν θεοδόχον γαστέρα σου Θεοτόκε, περιλαβοῦσα ἡ Zώνη σου ἡ τιμία, κράτος τῇ πόλει σου ἀπροσμάχητον, καὶ θησαυρὸς ὑπάρχει, τῶν ἀγαθῶν ἀνέκλειπτος, ἡ μόνη τεκοῦσα ἀειπάρθενος.

Κάθισμα
Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.
Τὴν Ζώνην τὴν σεπτήν, τοῦ ἀχράντου σου σκήνους, ὑμνοῦμεν οἱ πιστοί, Παναγία Παρθένε, ἐξ ἧς ἀρυόμεθα νοσημάτων τὴν ἴασιν, καὶ κραυγάζομεν· Μῆτερ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, σὺ ἡ λύτρωσις, τῶν σὲ τιμώντων ὑπάρχεις, Μαρία Θεόκλητε.

Ἕτερον Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τῆς τιμίας Ζώνης σου τῇ καταθέσει, ἑορτάζει σήμερον, ὁ σὸς πανύμνητε λαός, καὶ ἐκτενῶς ἀνακράζει σοι· Χαῖρε Παρθένε, Χριστιανῶν τὸ καύχημα.

Ἕτερον Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τὰ καταθέσια τῆς σῆς θείας Ζώνης, ἡ Ἐκκλησία σου φαιδρῶς ἑορτάζει, καὶ ἐκτενῶς κραυγάζει σοι Παρθένε Ἁγνή· Ἅπαντας περίσῳζε, τῆς ἐχθρῶν δυναστείας· θραῦσον τὰ φρυάγματα, τῶν ἀθέων βαρβάρων, καὶ τὴν ἡμῶν κυβέρνησον ζωήν, πράττειν Κυρίου τὰ θεῖα θελήματα.

Ὁ Οἶκος
Τὶς γηγενῶν τὰ σὰ μεγαλεῖα διηγήσεται λόγος; ποία γλῶσσα βροτῶν; νοῦς γὰρ οὐδὲ οὐράνιος, ἀλλ' ἡ τεκοῦσα τῆς συμπαθείας τὸ ἀμέτρητον πέλαγος, δέξαι καὶ νῦν ἐξ ἀκάρπων χειλέων τὰ ᾄσματα, καὶ δίδου μοι θείαν χάριν, εὐφημῆσαι τὴν σὴν Ζώνην Δέσποινα, δι' ἧς κόσμος ἀγάλλεται, σὺν Ἀγγέλοις ὑμνῶν σου τὰ θαύματα, ἡ μόνη τεκοῦσα ἀειπάρθενος.

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016



Άγιοι Αλέξανδρος, Ιωάννης και Παύλος ο νέος, Πατριάρχες Κωνσταντινούπολης







Eις τον Aλέξανδρον.
Σχοίνους διαδρὰς Ἀλέξανδρε σαρκίου,
Σχοίνισμα κλήρου χρηματίζεις Κυρίου.

Eις τον Iωάννην.
Σκυθρωπὰ τὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας,
Στέρησιν οὐ φέροντα τὴν Ἰωάννου.

Eις τον Παύλον.
Δρόμους ὁ Παῦλος ἐκλιπὼν τοὺς τοῦ βίου,
Εὕρηκε παῦλαν τῶν πόνον τῶν τοῦ βίου.

Τριττὺς τῇ Τριάδι τριακοστῇ νῦν πάρα ἔστη.
Βιογραφία

Άγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Ήταν, όπως λέγουν, «ἀποστολικοῖς χαρίσμασι λαμπρυνόμενος». Σαν πρεσβύτερος ακόμα, διακρινόταν για τη μεγάλη του ευσέβεια, την αρετή και την αγαθότητα του. Στην Α' Οικουμενική σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας, ο τότε Πατριάρχης τον εξέλεξε αντιπρόσωπο του. Και όταν στη Σύνοδο αυτή καταδικάστηκε ο Άρειος, ο Αλέξανδρος, αν και γέροντας 70 χρονών, δέχθηκε να περιοδεύσει στη Θράκη, Μακεδονία, Θεσσαλία και στην υπόλοιπη Ελλάδα, για να διδάξει και να γνωστοποιήσει τα ορθά δόγματα των αποφάσεων της Συνόδου της Νικαίας. Αλλά ενώ βρισκόταν στην περιοδεία αυτή, ο πατριάρχης Μητροφάνης απεβίωσε. Όρισε όμως διάδοχο του τον Αλέξανδρο, διότι, παρά το γήρας του, είχε τα κατάλληλα εφόδια για τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της πρωτεύουσας. Πράγματι, σαν Πατριάρχης ο Αλέξανδρος ανταποκρίθηκε σωστά στις δύσκολες περιστάσεις των καιρών. Τότε ο Άρειος είχε εξαπατήσει το βασιλιά Κωνσταντίνο ότι δήθεν πιστεύει ορθά. Και ο βασιλιάς διέταξε τον Αλέξανδρο να αφήσει τον Άρειο να μετέχει της Θείας Κοινωνίας. Ο Αλέξανδρος, λυπημένος, προσευχήθηκε στο Θεό και ζήτησε τη βοήθεια Του. Η δέηση του Ιεράρχη εισακούσθηκε. Και το πρωί που ο Άρειος με πομπή θα πήγαινε στην εκκλησία, βρέθηκε το σώμα του σχισμένο και σκωληκόβρωτο! Ο Άγιος Αλέξανδρος απεβίωσε ειρηνικά το 337 μ.Χ.

Άγιος Ιωάννης Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Πρόκειται μάλλον για τον Ιωάννη τον ονομαζόμενο Ξιφιλίνο, που διαδέχτηκε τον Πατριάρχη Κωνσταντίνο τον Γ'. Γεννήθηκε το 1006 μ.Χ. στην Τραπεζούντα και διακρίθηκε για τη μεγάλη του παιδεία και τα μεγάλα πολιτικά αξιώματα που είχε καταλάβει. Κατόπιν όμως αποσύρθηκε σε κάποια μονή της Βιθυνίας, όπου μόνασε 10 χρόνια. Από κει προσκλήθηκε για να καταλάβει τον πατριαρχικό θρόνο. Χειροτονήθηκε ιερέας, και μετά μια εβδομάδα - την 1η Ιανουαρίου 1064 μ.Χ. - επίσκοπος. Ο Ιωάννης λειτουργούσε και κήρυττε κάθε μέρα στους ναούς της πρωτεύουσας, επισκεύασε τις εικόνες της Αγίας Σοφίας, και μοίραζε δωρεάν ψωμί και σιτάρι στους φτωχούς. Πέθανε το 1075 μ.Χ., και να πως τον περιγράφει ένας από τους συγχρόνους του: «ἀνεφάνη ἀνὴρ πρώτον μὲν καθαρώτατος καὶ ἁγνότατος καὶ πρὸ παντὸς ρύπου σωματικοῦ καθάπαξ ἀπεχόμενος. Ἔπειτα δὲ τὰ εἰς καταφρόνησιν χρημάτων καὶ ἀκτημοσύνην τελείαν καὶ τὴν πρὸς τοὺς πένητας φιλανθρωπίαν καὶ μετάδοσιν κατ᾿ οὐδὲν ἐλάττων τοῦ περιβόητου ἐκείνου Ἐλεήμονος, καὶ ταῖς ἄλλοις δὲ ἀρεταῖς πάσαις συλλήβδην εἰπεῖν ἀφθόνως κοσμούμενος, ἀλλὰ καὶ τῷ λόγῳ πολύς, καὶ παιδεύσεως πάσης μετειληχῶς καὶ νομομαθείς ἐξαίρετος».

Άγιος Παύλος ο νέος, Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Για τον Πατριάρχη Παύλο δεν έχουμε σαφείς και συγκεκριμένες πληροφορίες. Μερικοί νομίζουν ότι πρόκειται για τον Παύλο τον Γ'. Αυτός πατριάρχευσε το 687 - 693 μ.Χ. Προήδρευσε της Πανθέκτης λεγομένης Συνόδου. Άλλοι νομίζουν, ότι πρόκειται για τον Πατριάρχη Παύλο τον Δ'. Αυτός καταγόταν από την Κύπρο και έλαμψε, κατά τον Θεοφάνη, στα λόγια και στα έργα. Ανέβηκε στον θρόνο το 780 μ.Χ. παραιτήθηκε δε στα τέλη Αυγούστου του 784 μ.Χ. και αποσύρθηκε στη Μονή Φλώρου, όπου έζησε σαν απλός μοναχός μόνο δύο ή τρεις μήνες από την παραίτηση του. Ανήκε στους ζηλωτές της Ορθοδοξίας και διακρίθηκε για της ελεημοσύνες του. (Προ του 12ου αιώνα μ.Χ., η μνήμη του εορταζόταν στις 2 Σεπτεμβρίου).

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ´. Τὴν ὡραιότητα.
Μύσται οὐράνιοι ἀποδεικνύμενοι, θεῖοι ἐκφάντορες τῷ κόσμῳ ὤφθητε, τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ποιμάναντες θεαρέστως, ἱερὲ Ἀλέξανδρε, τῆς Τριάδος ὁ πρόμαχος, Ἰωάννη ἔνδοξε, ὁ τῆς χάριτος τρόφιμος, καὶ Παῦλε Ἱερέων ἀκρότης, ὅθεν ὑμᾶς ἀνευφημοῦμεν.



Άγιος Αλέξανδρος,πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως & πρώην πολιούχος Λήμνου


Ο Άγιος Αλέξανδρος σύμφωνα με το συναξαριστή ήταν «ανήρ  θεοφιλής» και «αποστολικοίς χαρίσμασι λαμπρυνόμενος».
 Ενώ ήταν ακόμα ιερέας διακρινόταν για τη μεγάλη του ευσέβεια, την αρετή και την αγαθότητα του.
Στην Α' Οικουμενική σύνοδο, στη Νίκαια της Βιθυνίας, ο τότε Πατριάρχης τον εξέλεξε ως αντιπρόσωπο του.
Σε αυτή τη  Σύνοδο  καταδικάστηκε η διδασκαλία του Αρείου, συνετάχθη  το Σύμβολο Πίστεως της Νίκαιας που καθιέρωσε τον όρο «ομοούσιος» και όρισε την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα.
Με τη Σύνοδο αυτή η Εκκλησία εντάχθηκε στις επίσημες δομές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο συνοδικός θεσμός έγινε θεμελιώδους σημασίας για τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό.
Ο Αλέξανδρος, αν και ήταν 70 ετών, δέχθηκε να περιοδεύσει στην αυτοκρατορία για να γνωστοποιήσει στο κόσμο τα ορθά δόγματα των αποφάσεων της Συνόδου. Ενώ όμως  βρισκόταν σε περιοδεία, ο πατριάρχης Μητροφάνης πέθανε αφού προηγουμένως είχε ορίσει τον Αλέξανδρο διάδοχο του στον Πατριαρχικό θρόνο.
Ο Αλέξανδρος ως  Πατριάρχης ανταποκρίθηκε σωστά στις δύσκολες περιστάσεις των καιρών.Την εποχή εκείνη  ο Άρειος είχε εξαπατήσει τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο ότι τα δόγματα τα οποία πρέσβευε ήταν  ορθά.
Ο αυτοκράτορας διέταξε τον Αλέξανδρο να επιτρέψει στον Αρειο να μετέχει της Θείας Κοινωνίας.
Ο πατριάρχης Αλέξανδρος, λυπημένος, προσευχήθηκε στο Θεό και ζήτησε τη βοήθεια του. Η δέηση του Ιεράρχη εισακούσθηκε.
Το πρωί που ο Άρειος με πομπή θα πήγαινε στην εκκλησία για να εκκλησιαστεί και να μεταλάβει τη θεία κοινωνία, βρέθηκε νεκρός και το σώμα του σχισμένο και σκωληκόβρωτο μέσα στα δημόσια λουτρά της Κωνσταντινούπολης!
Ο θάνατος του Αρείου, ο τόπος αλλά και η κατάσταση του νεκρού  «τοις σκυβάλοις μεν τα έντερα, τοις εντέροις δε την ψυχήνο δείλαιος συναποβάλλει» ντρόπιασαν τους οπαδούς του οι οποίοι και περιορίστηκαν.
Ο Άγιος  Αλέξανδρος απεβίωσε ειρηνικά το 340 μ.Χ. σε ηλικία 98 ετών και σύμφωνα με την παράδοση ο Άγιος εκοιμήθει  και ενταφιάσθει στη Λήμνο (σύμφωνα με χειρόγραφο κώδικα του 15ου αιώνα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας) και για το λόγο αυτό σύντομα ανακηρύχτηκε πολιούχος και προστάτης  της Λήμνου.
Το λείψανο του έμεινε στο νησί για 1000 σχεδόν χρόνια και το 1308 ο Marco Minotto,νομίζοντας, ότι επρόκειτο για το σκήνωμα  ενός άλλου Αλεξάνδρου, του Πάπα Ρώμης (106 -115) και ο οποίος εισήγαγε στο Ρωμαϊκό Κανόνα τη διήγηση του Μυστικού Δείπνου (Qui pridie) άρπαξε το σκήνωμα του Αγίου και το μετέφερε στην Ιταλία, στη Βενετία.
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου στις  30 Αυγούστου.
Ευαγγελία Χ.Λιάπη





Άγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως +30 Αυγούστου

Τα πρώτα χρόνια του Αγίου
Ο Άγιος Αλέξανδρος γεννήθηκε το έτος 240 μ.Χ., άλλοι λένε το 239, στην αγιοτόκον Μ. Ασία, από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι τον ανέθρεψαν με «νουθεσίαν
και παιδείαν Κυρίου».
Τα μεγάλα χαρίσματα και η πίστη του και η ευλάβεια του Αγίου, τα οποία απέκτησε κατά την παιδική και νεανική του ηλικία, φάνηκαν και αναδείχθηκαν αργότερα, κατά την
δωδεκάχρονη πατριαρχία του και κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, πού έγινε στη Νίκαια της Μ. Ασίας το έτος 325 μ.Χ., κατά την οποίαν καθορίστηκε με σαφήνεια η Πίστη της
Εκκλησίας, πού την νόθευαν οι διάφορες αιρέσεις και κακοδοξίες.
Από τα παιδικά του χρόνια ένοιωσε ο ίδιος άμεσα τι θα πει διωγμός και κυνηγητό και πόνος και ταλαιπωρία, γιατί βρέθηκε μέσα στην θύελλα των μεγάλων διωγμών του δευτέρου
αιώνος. Αντί όμως να τον φοβίσουν και να τον αποθαρρύνουν, έκαναν πιο στέρεη την πίστη του και μεγαλύτερη την αγάπη του για τον Χριστό.

Ήταν σε ηλικία δέκα ετών, όταν ξέσπασαν οι διωγμοί του φοβερού Χριστιανομάχου αυτοκράτορα Δεκίου και αργότερα του αυτοκράτορα Βαλεριανού (257-260) και σε ώριμη ηλικία
έζησε τούς διωγμούς του δαιμονικού Διοκλητιανού (303-305) και του αυτοκράτορα Γαλερίου Μαξιμιανού (305-311). Έτρεχε μαζί με τούς Μάρτυρες και βρισκόταν μέσα στους
κόλπους της Εκκλησίας, πού βρισκόταν σε αδιάκοπο κυνηγητό και κατέφευγε σε σπηλιές και σε κατακόμβες, κρύβοντας τα μέλη της και προστατεύοντας μικρούς και μεγάλους,
πού είχαν την ελπίδα τους στο έλεος του Θεού.

Πρωτοπρεσβύτερος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως – Εκπρόσωπος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο
Οι εκκλησιαστικές πηγές τον παρακολουθούν και τον ιστορούν, όταν είχε λάβει την ιεροσύνη και υπηρετούσε ως Πρωτοπρεσβύτερος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, όπου
Πατριάρχης ήταν ο Άγιος Μητροφάνης και είχε τον Άγιο Αλέξανδρο ως «δεξί του χέρι». Όλες τις σημαντικές αποστολές τις ανέθετε στον ευλαβέστατο Πρωτοπρεσβύτερό του, διότι
ο Πατριάρχης ήταν ήδη πολύ ηλικιωμένος και φιλάσθενος. Έτσι ο Άγιος Αλέξανδρος δόθηκε ολόκληρος στην διακονία της Εκκλησίας με τον πύρινο λόγο του, κατά των αιρέσεων
του Αρείου, ο οποίος είχε παρασύρει πολλούς στις κακοδοξίες του και προκαλούσε αναστατώσεις και διαμάχες μεταξύ των Χριστιανών. Ταυτόχρονα ο καθαρός και άμεμπτος βίος
του Πρωτοπρεσβυτέρου Αλεξάνδρου, πού ήταν άνθρωπος νηστείας και προσευχής, γινόταν πρότυπο βίου, αλλά και καλού αγωνιστού της Πίστεως.

Το 303 μ.Χ. ο Άγιος Αλέξανδρος ήταν σε ηλικία 63 ετών, όταν ξέσπασε ο μεγάλος διωγμός του σατανόψυχου αυτοκράτορα Διοκλητιανού, πού είχε χαρακτηριστεί ως ο φοβερότερος
διώκτης των Χριστιανών και σκότωνε αμέσως και με βίαιο τρόπον όλους εκείνους, πού δεν προσκυνούσαν τα άψυχα είδωλα, πού ο ίδιος τα θεωρούσε ως θεούς. Αφού
ταλαιπωρήθηκε αρκετά κρυπτόμενος και μετακινούμενος από περιοχή σε περιοχή για να μη αποκαλυφτεί και κυρίως για να μπορεί να υπηρετεί την Εκκλησία, πού βρισκόταν ακόμα
σε παρανομία και καταδίωξη για τον κοσμικό νόμο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κάθε Χριστιανός εθεωρείτο επαναστάτης και εχθρός του κράτους, βρέθηκε στην περιοχή της
Κωνσταντινουπόλεως, όταν το 313 μ.Χ. έγινε η διακήρυξη της ανεξιθρησκείας με το Διάταγμα των Μεδιολάνων (Μιλάνο), με το οποίον αναγνωρίστηκε και επίσημα ως θρησκεία ο
Χριστιανισμός. xristianos.gr
Ο Πατριάρχης Άγιος Μητροφάνης αγαπά ιδιαίτερα τον Πρωτοπρεσβύτερό του Αλέξανδρο και εκτιμά τα πνευματικά και σπάνια προσόντα του και την προθυμία του για την
προστασία της Εκκλησίας και την επίλυση των προβλημάτων της. Έτσι επειδή ο Άγιος Μητροφάνης ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία και φιλάσθενος, έστειλε ως εκπρόσωπο του
Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Α΄Ο ικουμενική Σύνοδο τον Άγιο Αλέξανδρο.

Γίνετε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Όταν τελείωσε, θριαμβευτικά για την Εκκλησία, η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, ο Άγιος Αλέξανδρος έτρεξε αμέσως από την Νίκαια στην Κωνσταντινούπολη για να ανακοινώσει στον
Πατριάρχη Μητροφάνη τα μεγάλα νέα της νίκης της Πίστεως κατά της αιρέσεως, της Ορθοδοξίας κατά της κακοδοξίας. Ο Πατριάρχης τον περίμενε με αγωνία και προσευχόταν
συνεχώς. Μόλις λοιπόν συναντήθηκαν τον αγκάλιασε, τον ασπάστηκε με πολλή συγκίνηση και του είπε να ξαναφύγει σε μεγάλη αποστολή, ώστε να ανακοινωθούν τα ευχάριστα
νέα σε όλες τις ορθόδοξες επισκοπές και τις τοπικές εκκλησίες. Πρόθυμα ο Άγιος Αλέξανδρος έκανε υπακοή στο θέλημα του Άγιου Μητροφάνη, έβαλε μετάνοια και παρ’ ότι ήταν
και αυτός σε μεγάλη ηλικία, των 85 ετών, ξεκίνησε να κάνει μια πολύ μεγάλη περιοδεία και να ανακοινώσει επίσημα τις αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και το «Σύμβολον
της Πίστεως» και την καταδίκη της αιρέσεως του Αρείου, σε όλη τη Μακεδονία, στην Θράκη, στην υπόλοιπη Ελλάδα, στην Σερβία, την Ιλλυρία (Αλβανία) και τις άλλες γειτονικές
περιοχές.

Τότε όμως, και ενώ ο Άγιος Αλέξανδρος βρισκόταν στην περιοδεία του, ο Πατριάρχης Μητροφάνης, πού είχε φθάσει στην ηλικία των 117 ετών, εξασθένησε τόσον πολύ, ώστε τον
Ιούνιο του 325, παρέδωσε την ψυχή του «εις χείρας Θεού ζώντος», αφού προηγουμένως είχε ορίσει ως διάδοχό του τον Πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρον πού τον ήξερε καλά και τον
θεωρούσε ως τον μόνον άξιον να τον διαδεχτεί στον Οικουμενικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Την επιθυμία και απόφαση του αυτήν την είχε γνωστοποιήσει και στον
αυτοκράτορα Μ. Κωνσταντίνο, πού συνεφώνησε μαζί του.

Μετά την άνοδό του στον πατριαρχικό θρόνο, ο Άγιος Αλέξανδρος, που δεν είχε καμιά φιλοδοξία κοσμική και δεν τον ενδιέφερε η δόξα των ανθρώπων, συνέχισε με περισσότερο
ζήλο και μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης τον καλόν αγώνα υπέρ του ποιμνίου της εκκλησίας διδάσκων την αλήθεια της Πίστεως και προσευχόμενος και κυρίως επαγρυπνών, μέρα
και νύχτα, για την προστασία της Εκκλησίας από τις αιρέσεις, πού συνέχιζαν το διαβρωτικό τους έργον. Διότι όπως έλεγε και καθοδηγούσε τούς Χριστιανούς:
— Οι διαφωνίες μεταξύ των Χριστιανών, δίδουν τροφή στις αιρέσεις και συντηρούν την ολιγοπιστία και οδηγούν στην εκτροπή από τον δρόμο της σωτηρίας.
Μιλούσε για την αγάπη, πού είναι ο κύριος άξονας της χριστιανικής αληθείας, διότι από την αγάπη προς τον Θεό μπορούμε να φθάσουμε στην αληθινή αγάπη των άλλων
ανθρώπων.

Εικοσιτρείς χρόνους υπηρέτησε πιστά και ολοπρόθυμα την Ορθόδοξη Εκκλησία ο Άγιος Αλέξανδρος, γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, εκ των οποίων τα δώδεκα έτη ως
Πατριάρχης του Οικουμενικού Θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και έφθασε στην ηλικία των 98 ετών, πιστός και δραστήριος ως διάκονος των μυστηρίων του Τριαδικού Θεού μας
και την 30ην Αυγούστου του έτους 337μ.Χ. παρέδωσε το πνεύμα του στα χέρια τού Κυρίου για να λάβει «τον στέφανον της δόξης» από τον μέγα Δωρεοδότη Θεό. Στην Εκκλησία,
και σε μας τούς μεταγενέστερους, πού πιστεύουμε και ελπίζουμε στο έλεος τού Θεανθρώπου Χριστού, άφησε ως υπόδειγμα βίου την δική του ζωή, την οποίαν και πρέπει να
μιμούμεθα.

Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Μύσται οὐράνιοι ἀποδεικνύμενοι, θεῖοι ἐκφάντορες τῷ κόσμῳ ὤφθητε, τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ποιμάναντες θεαρέστως, ἱερὲ Ἀλέξανδρε, τῆς Τριάδος ὁ πρόμαχος,
Ἰωάννη ἔνδοξε, ὁ τῆς χάριτος τρόφιμος, καὶ Παῦλε Ἱερέων ἀκρότης• ὅθεν ὑμᾶς ἀνευφημοῦμεν.

Κοντάκιον.
  Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Τὴν τριάδα σήμερον, Ἱεραρχῶν τῶν Ὁσίων, ἱεροῖς ἐν ᾄσμασιν, ἐγκωμιάσωμεν πάντες• οὗτοι γὰρ, ὡς οἰκονόμοι τῶν ἀπορρήτων, νέμουσι, χάριν ἀέναον τοῖς βοῶσιν,
ὦ Ἀλέξανδρε παμμάκαρ, καὶ Ἰωάννη, σὺν Παύλῳ χαίρετε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῶν Πατέρων τριὰς σεπτή, Ἀλέξανδρε μάκαρ, σὺν τῷ Παύλῳ τῷ εὐκλεεῖ, καὶ τῷ Ἰωάννη, ἡ τρίφωτος λυχνία, ἡ πᾶσαν Ἐκκλησίαν, καταπυρσεύουσα.

 http://xristianos.gr




ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ

ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Ιεράρχες Αλέξανδρος, Ιωάννη και Παύλου, Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως, ζούσαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, αλλά όλοι τους είχαν να αντιμετωπίσουν τις ενέργειες των αιρετικών, αλλοίωσε τις διδασκαλίες της Εκκλησίας. Άγιος Αλέξανδρος (325-340) ήταν chorbishop (εφημέριος) στο πρώτο πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, του Αγίου Μητροφάνη (315-325), και λόγω της ηλικίας του, αναπληρώνεται κατά την Α «Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια κατά Αρειανών (325). Πριν από το θάνατό του, ο Αρχιεπίσκοπος Mitrofan κληροδότησε να εκλέξουν στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης εφημέριος του. Ενώ Πατριάρχη Του Αλέξανδρος είχε να παλέψει με τους Αρειανούς και ειδωλολάτρες.Μόλις σε μια διαμάχη με παγανιστική φιλόσοφος άγιος είπε: «Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εγώ σας προστάζω να σκάσε!», Και η ειδωλολατρική ξαφνικά σώπασε. Όταν εξέφρασε την αναγνώρισή του από τα σημάδια στο λάθος και μια πίστη στην ορθότητα του χριστιανικού δόγματος, τότε επιστρέφεται σ «αυτόν, και πίστευε στον Χριστό με πολλούς άλλους ειδωλολατρική φιλοσόφων.Μέσω της προσευχής του Αγίου Αλεξάνδρου τιμωρήθηκε από τον αιρετικό Άρειο. Εκείνος προσποιήθηκε να συμφωνήσουν να τεθεί σε κοινωνία με την Ορθόδοξη και τον αυτοκράτορα, ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας, όρισε ημερομηνία έκδοσης της Aria. Καθ «όλη τη νύχτα ο άγιος προσευχήθηκε Alekandra, ζητώντας από τον Κύριο να μην αφήσει τον αιρετικό τέθηκε σε κοινωνία με την Εκκλησία. Το πρωί, όταν ο Άρειος θριαμβευτικά πήγε στην εκκλησία, που περιβάλλεται από συμβούλους και Squires στην περιοχή Σοκόλοβα χτυπήθηκε από την ασθένεια του βασιλιά – κοιλιά του σχισμένο και το εσωτερικό έπεσε έξω.
Πατριάρχης Αλέξανδρος, πολλή δουλειά, πέθανε 98 χρόνια παλιά το έτος 340. Σχετικά με τον αναφέρεται στη συνέχεια στην αξιέπαινη λέξη στο λαό της Κωνσταντινούπολης Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (Ναζιανζηνού) (Ιανουάριος 25).
Άγιος Ιωάννης ο Ταχύτερη (582-595) ιδιαίτερα θυμόμαστε από την Εκκλησία στις 2 Σεπτεμβρίου (πληροφορίες για το άτομό του βρίσκεται κάτω από αυτόν τον αριθμό).

ΠΛΗΡΕΙΣ ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Άγιος Αλέξανδρος ήταν επίσκοπος (chorbishop [1] ) στον ιερό Mitrofanov, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως [2] ? Ο Αλέξανδρος ήταν ακόμη preukrashen κάθε αρετή. Όταν συγκλήθηκε η Α «Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, στον Καθεδρικό Ναό στάλθηκε ως ένθερμος υποστηρικτής της ευσέβειας του Αλεξάνδρου, για τον Πατριάρχη Mitrofan δεν θα μπορούσε να είναι λόγω της ηλικίας του, τον καθεδρικό ναό, καθώς και λόγω της φυσικής ασθένειες. Καταλαμβάνοντας τη θέση του πατριάρχη της οικογένειας του Συμβουλίου (δηλαδή, είναι ένα αντιπρόσωπο και τον αναπληρωτή), Αλέξανδρος υπερασπίστηκε με ζήλο την Ορθόδοξη πίστη ενάντια Aria zlochestivogo. Όταν η συνάντηση έληξε με τον καθεδρικό ναό, και ο Αλέξανδρος επέστρεφε στην Κωνσταντινούπολη, ευλόγησε Mitrofan ήταν ο άγγελος του Κυρίου, Αυτός ο Άγγελος ανακοίνωσε Mitrofan της εγγύτητας του θανάτου του και διέταξε να διορίσει πατριάρχη πίσω από τον Αλέξανδρο. Ο άγγελος είπε, Mitrofan:
– Δέκα ημέρες αργότερα θα πάρει το στέμμα από τον Θεό? θρόνο ως patriarshesky θα αφήσει τους συναδέλφους υπηρέτης σας, ο Αλέξανδρος μετά από σας.
Ο ευσεβής αυτοκράτορας Κωνσταντίνος [3] μαζί με πολλούς πατέρες έρχονται στην Ιερά Πατριάρχη Mitrofan, ήταν ξαπλωμένος στο νεκροκρέβατό του. Όταν ο Κωνσταντίνος τον ρώτησε τους οποίους ευλόγησε patriarshesky περάσει το θρόνο μετά το θάνατό του, ο άγιος Mitrofan είπε το εξής:
– Ο Κύριος μου αποκάλυψε ότι μετά παίρνω το θρόνο των συναδέλφων υπηρέτης μου, ο Αλέξανδρος, είναι πραγματικά άξια των εκλογών και τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος.
Και έτσι γίνεται.
Μετά την Αυτού Αγιότητα τον Πατριάρχη Mitrofan πήγε στον Κύριο, ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τέθηκε ο Αλέξανδρος, ο οποίος με ζήλο περάσει λεκτική ποίμνιο του Χριστού[4] , διώχνοντας τους λύκους – αιρετικοί και οι Έλληνες, γι «αυτό δεν είναι μόνο με τους Αρειανούς, αλλά και με τους φιλοσόφους των Ελλήνων (Αλέξανδρος) έπρεπε να καταπολεμήσει μια μεγάλη μάχη.
Έτσι, μόλις μερικά από Έλληνες φιλοσόφους τολμούν ήρθε στον βασιλιά για να τον καταδικάσουν ότι απέρριψε την αρχαία πίστη των πατέρων, καθώς και τους νόμους της Ρωμαϊκής και Ελληνικής, πήρε κάποια νέα πίστη και νέους νόμους, γεγονός που οδήγησε, όπως λένε αυτοί οι φιλόσοφοι δεν την ενίσχυση και την καταστροφή του βασιλείου. Οι φιλόσοφοι έχουν ζητήσει από τον βασιλιά να τους επιτρέψει να συμμετάσχουν στην συζήτηση για την πίστη από τον επίσκοπο Αλέξανδρο. Ο βασιλιάς επέτρεψε αυτή τη συζήτηση. Αγίου Αλεξάνδρου του Θεού, ακόμα κι αν δεν είχε εκπαιδευτεί στη φιλοσοφία των Ελλήνων, ωστόσο, γεμάτη από το Άγιο Πνεύμα, δεν έχει παραιτηθεί από τη συζήτηση.
Όταν οι φιλόσοφοι που συγκεντρώνονται σε μεγάλους αριθμούς, και όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να υποστηρίζουν ταυτόχρονα με Χριστιανός επίσκοπος, ο άγιος τους κάλεσε να εκλέξουν μεταξύ τους ένα πιο σοφή και εύγλωττη φιλόσοφος, και να τον δώσει εντολή να οδηγήσει τη συζήτηση? οι άλλοι φιλόσοφοι θα μπορούσαν να ακούσουν τη συζήτηση.
– Είναι αδύνατο, – λέει ο Άγιος Αλέξανδρος – ένα πρόσωπο για να μιλήσει σε όλους σας ουρλιάζοντας και κηρύττει.
Φιλόσοφοι έχουν επιλεγεί από μεταξύ τους εκείνο του οποίου σκέφτηκε σοφότεροι, και το παρουσίασε στο ιεράρχη, ενώ οι ίδιοι έτοιμοι να ακούσουμε με προσοχή. Από τη συζήτηση, την Αυτού Αγιότητα τον Πατριάρχη Αλέξανδρος είπε στον φιλόσοφο:
– Στο όνομα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού εγώ διατάζω να σιωπούμε!
Και αμέσως η γλώσσα φιλόσοφος εμποδιστεί και έγινε άλαλος, οπότε δεν μπορούσε να πει ούτε μια λέξη.
Στη συνέχεια, ολόκληρη η συναρμολόγηση των φιλοσόφων ήρθε στο φόβο και ντροπή, έτσι ώστε μερικοί από αυτούς κατέφυγαν σε δυσμένεια, και άλλοι πίστεψαν στον Χριστό. Ο φιλόσοφος, ο οποίος έχασε το δώρο του λόγου, έδωσε σημάδια για να καταλάβετε τι λέει αναγνωρίζει ως δική αυταπάτη του και την αλήθεια της χριστιανικής πίστης? Στη συνέχεια, έπεσε στα πόδια του αγίου, και αμέσως γλώσσα του ελευθερώθηκε από μουγγαμάρα: άρχισε να επαινέσω δημόσια Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όταν βαφτίστηκε, μαζί με άλλους φίλους του.
Ελάλησε προς τον βασιλέα, και όλοι οι πιστοί χάρηκαν και δόξασαν τον Θεό, όλα έχουν δοθεί τέτοια θαυμάσια δύναμη του αγίου Του.
Αυτό το ιερό του Αλεξάνδρου, στη συνέχεια σκότωσε την προσευχή του και zlochestivogo Aria.
Ο αιρετικός Άρειος λίγα χρόνια μετά την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο κλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη? Εδώ είναι εξαπατηθεί από την πονηριά του, τόσο ευσεβής αυτοκράτορας Κωνσταντίνος. Ο Κωνσταντίνος τον ρώτησε, οπότε αν ο ίδιος πιστεύει, όπως διέταξε να πιστεύουν οι Άγιοι Πατέρες στο Συμβούλιο της Νίκαιας; Ο Άρειος κρατά στο στήθος σε ένα χάρτη με τη συγγραφή του zloveriya του χτύπησε τον εαυτό του στο στήθος με το χέρι του και είπε:
– Πιστεύω!
Έτσι, αυτό το αιρετικό συμφωνεί προφανώς με την πεποίθηση, που εγκρίθηκε στη Νίκαια, αλλά στο μυαλό του, λέγοντας ότι πίστευε, όπως γράφτηκε με το δικό μου χέρι, ποιο είναι το ρεκόρ και ήταν πάνω στο στήθος του. Και το κακό μπροστά στον βασιλιά ορκίστηκε, λέγοντας: «Πρέπει να πιστέψουμε έτσι.»
Αγνοούν αυτό το πονηρό βασιλιά πίστευε τα λόγια του Αρείου και το έστειλε στο Άγιο Πατριάρχη Αλέξανδρο, διατάζοντας τον να αναλάβει την κοινωνία τόσο ορθόδοξη εκκλησία Aria? ταυτόχρονα διορίστηκε και την Κυριακή, στην οποία ο Άρειος είχε εισέλθει στο ναό για να επικοινωνούν με τους πιστούς.
Αλλά ο Αλέξανδρος αρνήθηκε να λάβει Θεία Κοινωνία Άρια, όπως ο ιδρυτής της αίρεσης.
Εν τω μεταξύ το Σάββατο πέρασαν και τις επερχόμενες Κυριακή. Το βράδυ του Σαββάτου, ο επίσκοπος του Θεού βρισκόταν στο προσευχή στο βωμό ενώπιον του θρόνου. Με δάκρυα, παρακάλεσε τον Θεό να πάρει την ψυχή του από το σώμα, αλλά δεν θα τον δει εκείνη την ημέρα, κατά την οποία ο Άρειος αρχίσουν να ανακοινώνουν στην εκκλησία και την κοινωνία των Ιερών Μυστηρίων?ή, για το έλεος προς την Εκκλησία Του, να καταστρέψουν τον Άρειο από ανάμεσα στους ζωντανούς.
Άγιος Αλέξανδρος προσευχήθηκε όλη τη νύχτα? ήρθε το πρωί και πλησίασε την Θεία Λειτουργία.Από το παλάτι του βασιλιά Αρείου βγήκε με μεγάλη υπερηφάνεια και πήγε στο ναό? ήταν περιτριγυρισμένο από βασιλικό αξιωματούχους, συμπαρασταθεί με την αίρεση του και την αφθονία των τσιφλικάδων.
Όταν ο Άρειος ήρθε στον τόπο, η οποία ονομαζόταν «Κονσταντίνοφ Mart» (μάρμαρο πυλώνας στέκεται εδώ, ο οποίος είχε ένα άγαλμα του τον εαυτό του βασιλιά), τότε καταλήφθηκε από ένα μεγάλο φόβο δάγκωμα της συνείδησης του? λόγω του φόβου του Αρείου ένιωσα την ανάγκη να καλύψει τις ανάγκες του σώματος και άρχισαν να αναζητούν κάποιο κρυφό μέρος. Σε κοντινή απόσταση υπήρχε μια κοινή εθνική θέση? εισέρχονται εκεί, ο Άρειος ξαφνικά χτύπησε με σκληρή ασθένεια, και άνοιξε τη μήτρα στο πονηρό, επειδή ο Ιούδας ( Ματθαίος 27 :. 1 ), έτσι ώστε όλα τα εσωτερικά έξω από αυτό.
Τόσο απαίσιο πέθανε ένας αιρετικός.
Εκείνοι που στέκεται κοντά και αναμένεται να αποδώσει Aria, βλέποντας ότι δεν αφήνετε για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ίδιοι ήρθε σ «αυτόν και τον βρήκε νεκρό, ξαπλωμένο στο πύον και αίμα. Και μια φορά την πόλη πήρε την είδηση ​​του αιφνίδιου θανάτου ενός τρομερού αιρετικό Άρειο? αιρετικοί είχαν συγχέονται, Ορθόδοξη επίσης πολύ ευτυχής που ο Χριστός, αληθινό Θεό, αποκάλυψε για να εκδικηθεί τον εχθρό και βλάσφημος του? ειδικά από εκείνους που δίνουν χάρη στο Χριστό ως Θεό, η Αγιότητά Του Πατριάρχη Αλέξανδρο, ευχαριστώντας τον Θεό για αυτό που έχει αποκαλυφθεί στην Εκκλησία φιλανθρωπία Του και την έσωσε από την τρομερή λύκος.
Ο ευσεβής αυτοκράτορας του Μεγάλου Κωνσταντίνου, μετά την εκμάθηση ενός θανάτου Αρίων, έχει ενισχυθεί περαιτέρω στην πίστη και ευσεβείς ήδη πριν από το θάνατο του του που υπερασπίζεται τα δόγματα του καθεδρικού ναού της Νίκαιας.
Αυτή η δύναμη του Θεού ήταν δίκαιος προσευχή μεγάλου Θεού επίσκοπος Αλέξανδρος. Όπως ένα αιχμηρό όπλο, είναι να σκοτώσει τον εχθρό του Θεού, και έφερε το θρίαμβο της Ορθόδοξης Εκκλησίας? αυτό τούτο στη συνέχεια αναφέρθηκε Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος [5] Στην ομιλία του στο tsaregradtsam, ανταποκρίνεται στην έγκριση και τον έπαινο του Αλεξάνδρου, λέγοντας:
– Πραγματικά σας λέω, εσείς – οι μαθητές του ένδοξου Αλεξάνδρου, ένθερμος υποστηρικτής και ιεροκήρυκας της Αγίας Τριάδας, που με λόγια και πράξεις οπλισμένοι κατά των αιρετικών σφάλμα.Θυμάστε ravnoapostol'noy την προσευχή του, η οποία κατέστρεψε τον αρχηγό και τον επικεφαλής των αιρετικών στην περιοχή, η οποία ήταν αντάξια των ασεβών γλώσσας, προκειμένου να πληρώσει για την ντροπή και ντροπή τόσο ατιμωτικό θάνατο, που αποστέλλονται με αξιοκρατικά κριτήρια, θα ήταν φρόνιμο επίπληξη για πάντα θανάσιμο κακό αίρεση, είχαν καταστρέψει πολλές ψυχές.
Η λέξη λέγεται για να επαινέσω Αγίου Γρηγορίου του Αγίου Αλεξάνδρου και την ντροπή των ασεβών Aria, γιατί αναφέρουμε το θάνατο Αρίων συνέβη στην ανέντιμη θέση, μέσα από τις προσευχές του Αλεξάνδρου? Για ακριβώς όπως τον Άρειο καταχράστηκε τον Υιό του Θεού, βλασφημία θεότητά Του, η οποία είναι ισοδύναμη soprisnosuschnoe και τον Θεό Πατέρα, και έλαβε μια επαίσχυντη θάνατο? έτσι ήταν εκδικήθηκε για την προσβολή προσβολή.
Αγίου Αλεξάνδρου Εκκλησία του Χριστού για να περάσει έναν επαρκή αριθμό ετών, μέχρι που έφτασε σε ώριμη ηλικία. Όταν ήταν κοντά στο θάνατο, λεκτική πρόβατά του που συγκεντρώθηκαν γύρω από ένα κρεβάτι, πάστορα του και τον ρώτησε:
– Ποιόν μας, τα παιδιά τους αφήνουν, πατέρα; Ποιος σας βάλει στη θέση του από βοσκό μας? οι οποίοι θα μπορούσαν, περπατώντας στα χνάρια του σας σταθερά που ελέγχεται από την Εκκλησία;
Ο Αλέξανδρος, δείχνοντας με τα δύο ειλικρινείς άντρες – δηλαδή Paul πρεσβύτερος και διάκονος της Μακεδονίας, είπε σε απάντηση:
– Αν θέλετε να έχετε μια λογική βοσκό και διακοσμημένα αρετές, επιλέξτε Παύλος ο ίδιος? αν θέλετε να είστε ένας πάστορας μόνη εύλογη, λαμπερή εξωτερική ομορφιά, να επιλέξουν για τη Μακεδονία.
Έχοντας πει αυτό, Πατριάρχη του Αλέξανδρος κοιμήθηκε εν Κυρίω, έχοντας από τη γέννηση του ενενήντα οκτώ χρόνια του. Αφού αναλαμβάνει το θρόνο του Αγίου Παύλου, το πρώτο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως με αυτό το όνομα [6] (η μνήμη του 6 Νοεμβρίου).
Αγίου Ιωάννη, με το παρατσούκλι Kappadoksom, επειδή ήταν ένας ντόπιος της Καππαδοκίας, πήρε το θρόνο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως μετά nepravovernogo Timothy [7] , κατά το τέλος της βασιλείας του αιρετικού Αναστασία [8] . Εξελέγη παρά τη θέλησή του (επειδή δεν θέλουν να αποδεχθούν αυτό το υψηλό rank), και ενθρονίστηκε patriarshesky πιο πιστούς ανθρώπους, όχι εξουσία του βασιλιά. John είχε κανένα υπόλοιπο από τον πονηρό βασιλιά (Αναστασία) μέχρι την ημέρα του θανάτου του, που μισούσε και τους διωκόμενους? Για το σκοπό αυτό ο βασιλιάς του Βορρά υπερασπίστηκε αίρεση psevdopatriarha Αντιοχείας [9] , ο εχθρός του καθεδρικού ναού των Αγίων Πατέρων, ο πρώην της Χαλκηδόνας (IV Universal) [10] . Αυτό το αιρετικό Βορρά, ακολουθώντας τη διδασκαλία του Διοσκόρου και Ευτυχούς, απογαλακτίζονται στον καθεδρικό ναό και αναθεμάτισε, παραδέχθηκε μόνο μία φύση στο πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: υποστήριξε ότι ο Λόγος και η σάρκα στην ενσάρκωση συγχωνεύθηκαν σε μία φύση, και δεν αναγνωρίζονται στο ενιαίο πρόσωπο του Χριστού δύο φύσεις, πώς να μάθουν να πιστεύουν στους αγίους πατέρες, και ως τώρα, bogoslovstvuya, η Εκκλησία ψάλλει: «ο Θεός sy από τη φύση και από τη φύση είμαστε φτιαγμένοι για τους ανθρώπους που δεν αυτοπροσώπως dvoyu κοινόχρηστο, αλλά στο dvoyu φύση αναγνωρίσιμη χωρίς σύγχυση» [11] . Είπε suemudrenny αντίπαλο ορθοδοξία κακώς υποστήριξε ότι η θεότητα της Αγίας Τριάδας που υπέστη στο σταυρό με την ανθρωπότητα του Χριστού? για το λόγο αυτό, πρόσθεσε στο τραγούδι του Τρισαγίου οι λέξεις: «Σταυρώστε για μας, ελέησον ημάς».
Από αυτό προέκυψε την αίρεση καταραμένο Βόρεια akefalov, ότι είναι ακέφαλη, που ονομάστηκε έτσι επειδή δεν αναγνωρίζουν την εξουσία των επισκόπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών της υποδεέστερη, όπως ακριβώς και το κεφάλι για να εντολή πάνω από τα άλλα μέλη? αλλά το καθένα από αυτά σκεφτεί τον εαυτό του ως ένα χάρακα και ένα δάσκαλο, σύμφωνα με τη δική τους φαντασία. Μετά επίσκοποι nepravovernye και πρεσβύτεροι, υπερασπίζεται αυτά τα πράγματα αίρεση, έχασαν τη ζωή τους μεταξύ των αιρετικών δεν έγινε από τη συνηθισμένη τάξη της Εκκλησίας, ούτε το βάπτισμα, ούτε η Θεία Λειτουργία? κοινωνία θα προετοιμαστεί εκ των προτέρων και το καθήκον να διατηρήσει το αρνί, συγκεντρώνοντας τις ημέρες του αρνιού του Πάσχα και συνθλίβονται σε μικρά σωματίδια. Στη συνέχεια, κάθε μία από τις αιρετικούς, έτσι επέλεξε για τον εαυτό του την πίστη, η οποία θα: εσκεμμένα λαμβάνοντας τη δύναμη της διδασκαλίας, και δίδασκαν άλλους, κηρύττοντας την ψευδή διδασκαλία της. Ως εκ τούτου, από αυτά αιρετικούς φυλής αφθονία των αιρέσεων, είναι αντίθετη προς το ένα το άλλο? Αυτές οι αιρετικοί αναφέρει την ελληνική εκκλησία ιστορικός Νικηφόρος Κάλλιστος στο δέκατο όγδοο βιβλίο, κεφάλαιο τεσσαρακοστό πέμπτο, επισημαίνοντας τα εξής:
– Μεταξύ αυτών των αιρετικών ανήκε zlochestivy βασιλιά Αναστασίου, την οποία πολλοί τραυματίστηκαν την Εκκλησία του Θεού, αποβολή ορθόδοξοι επίσκοποι από τους θρόνους τους?αυτός ο βασιλιάς ήθελε να απελάσει και του Αγίου Ιωάννη, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, αλλά η κρίση του Θεού κατανοητό το αιρετικό, και η ζωή του συντομεύθηκε από το θάνατο.
Όχι πάρα πολύ, θα ήθελα να αναφέρω εδώ, και για το θάνατο αυτού του πονηρού βασιλιά, συνέβη σε τέτοιες περιστάσεις. Λίγες μέρες πριν από το θάνατό του, αυτός ο βασιλιάς είχε ονειρευτεί μια τρομερή σύζυγος, σαν δικαστής μετέχει στη δόξα σε υψηλό θρόνο, και ήταν για πολλούς. Ο δικαστής κρατούσε το βιβλίο του? άνοιξε το βιβλίο, το βρήκε στο όνομα της Αναστασίας και της Αναστασίας που δείχνουν αυτά τα πράγματα στον βασιλιά, είπε:
– Θα επιτρέπεται να ζήσετε περισσότερο χρόνο, αλλά εξαιτίας της κακίας σας, εγώ θα τον καθαρίσει από τη ζωή σας για δεκατέσσερα χρόνια.
Έχοντας πει αυτό, ο δικαστής στυπόχαρτο γραμμένο στο βιβλίο? ο βασιλιάς, που κατασχέθηκαν με φόβο και τρόμο, στάθηκε με αγωνία από τον ύπνο, που ονομάζεται ένας από τους στενότερους συμβούλους της δικής του, για λογαριασμό της Αμάντα, γύρω σύμφωνο με αυτό (και σύμφωνο και αυτό αιρετική εκλέπτυνση), και του είπε, δυστυχώς, αυτό το όραμα όνειρο . Amant, έχοντας ακούσει τον βασιλιά, και τον αποτροπιασμό του για την ιστορία του, είπε:
– Εκείνο το βράδυ είχα μια φοβερή όραμα: φαντάστηκα ότι ήμουν στέκεται κοντά στο πρόσωπό βασιλιά σας, σαν υπηρέτης, αλλά ήρθε μεγάλο γουρούνι, άρπαξε ρόμπα μου και με έριξε στο έδαφος, τρώγεται.
Εξιστορώντας ο ένας στον άλλο για αυτά εφιάλτες, και βγαίνει από αυτή τη φρίκη, κάλεσαν ένα ορισμένο μάγος που ονομάζεται Πρόκλο, και του είπε τα όνειρά του, που ερμήνευσε σε αυτούς. Τους είπε ότι και οι δύο πρόκειται να πεθάνει σύντομα.
Και πολύ σύντομα στο σπίτι του βασιλιά χτυπήθηκε από κεραυνό και σκότωσε τον βασιλιά. Έτσι χαθεί το κακό κακό θάνατο. Σύμφωνα με το θάνατο του βασιλιά Αναστασία βασιλικό θρόνο εξελέγη Justin[12] , μια ευσεβής και δίκαιος. Amant και τα άλλα πονηρά, κακές πράξεις για να ευημερήσει Αναστασία και καταπιέζουν τους πιστούς, τέθηκαν σε δίκη οι δίκαιοι, ο θάνατος. Έτσι έγινε πραγματικότητα για την Αναστασία και Amantea υπνηλία οράματά τους.
Μετά το θάνατο των εχθρών, έτσι θα υπάρξει ειρήνη και την ηρεμία στην Εκκλησία του Χριστού και μεταξύ των ποιμένων της. Πατριάρχη Ιωάννη, μαζί με τον νεοεκλεγέντα βασιλιά Justin ευσεβής και πιστός με όλους τους ανθρώπους χάρηκαν με την απελευθέρωση του Ιερού Ναού από τον ζυγό των βασανιστών και τραγούδησε στην εκκλησία τραγούδι ευχαριστίας. Σύντομα το ίδιο χρονικό διάστημα μετά από αυτό που (ο βασιλιάς και ο πατριάρχης) συγκληθεί την επόμενη επίσκοποι (ο αριθμός των σαράντα) στο τοπικό συμβούλιο και αναθεμάτισε Βόρεια lzhepatriarha Αντιοχείας και όλους τους συνεργάτες του, και την ίδια στιγμή έχει εγκριθεί, και εξήρε το Δ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας πρώην.
Οι υπόλοιπες ημέρες της ζωής του Αγίου Ιωάννη έζησε την εκκλησία στον κόσμο, με την επιμέλεια που βόσκουν το κοπάδι που του έχει ανατεθεί, και παρακαλώντας στο Θεό? Αφού πέρασε τρία χρόνια στο θρόνο, ο Ιωάννης του κόσμου πήγε στον Κύριο [13] .
Αγίου Παύλου, τίμησε σήμερα – η τέταρτη πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως με το ίδιο όνομα, ήταν ένας ντόπιος της Κύπρος? patriarshesky θρόνο μετά πήρε Νικήτα [14] , οι εικονομάχοι αιρετικούς [15] , κατά τη βασιλεία του Λέοντα [16] , ο γιος του Kopronimova. Σε αυτό το ιερό Παύλος αναφέρεται στην ζωή του Αγίου Tarasy [17] .
Ο Παύλος ήταν ένας άνθρωπος ενάρετος και ευσεβής, αλλά είναι πολύ αδύναμη και άτολμη, επειδή, βλέποντας τη μεγάλη ταλαιπωρία των ιερών εικόνων, που πήραν πολλούς από τους πιστούς από το πονηρό βασιλιά, απέκρυψε ευσέβειά του και τέθηκε σε κοινωνία με τους αιρετικούς, αλλά δεν είναι έτσι. Μετά το θάνατο του πονηρού βασιλιά, ήθελε να αποκαταστήσει την ευσεβή έθιμο της λατρείας των ιερών εικόνων, αλλά δεν μπορούσα να κάνω αυτό, επειδή δεν έχουν έναν βοηθό? Εν τω μεταξύ εικονομαχίας ενισχυθεί σε μεγάλο βαθμό σε όλη την πόλη, καθώς και στις γειτονικές χώρες. Για το λόγο αυτό ο Παύλος ήταν πολύ λυπημένος? βλέποντας ότι η ελπίδα της επιτυχίας είναι δύσκολο, αποφάσισε να εγκαταλείψει το θρόνο της πατριαρχίας του, σε καμία, πέρασε όχι περισσότερο από τέσσερα χρόνια? άρρωστος, κρυφά έφυγε από το σπίτι patriarsheskogo στη Μονή του Αγίου Flora, όπου πήρε το ιερό σχήμα. Σύντομα παντού ξέραμε γι «αυτό, και όλοι ήταν σε μεγάλη έκπληξη.
Τσαρίνα Ιρίνα [18] είναι πολύ θλιμμένοι από την ευκαιρία αυτή για να μάθουν ότι ο Πατριάρχης έκανε ό, τι λέει κανείς τίποτα. Ιρίνα ήρθε σ «αυτόν με το γιο του, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, και τον ρώτησε:
– Πατέρα! Τι κάνατε και γιατί το κάνατε;
Ο Παύλος απάντησε σε αυτό:
– Αυτή η ιερή skhimnichesky εικόνα με ώθησε να αποδεχθεί την ασθένεια και την προσδοκία του επικείμενου θανάτου, αλλά περισσότερο από οτιδήποτε μου έδωσαν το κίνητρο να εγκαταλείψει το θρόνο patriarshesky θρησκευτική αναταραχή και σύγκρουση? για την Εκκλησία υποφέρει, είναι εικονοκλαστική αίρεση vozmuschaema? εξαιτίας των μεγάλων ασεβείς αιρετικούς φιλοσοφείν Εκκλησία έλαβε ισχυρή πληγή, και εγώ καταραμένη, τρεις φορές ήδη εγκρίνει την αίρεση από το χέρι μου και με την υπογραφή μου? Εγώ όχι μόνο δεν κατάφερε να αποφύγει zloveriya δίκτυα, αλλά έπιασα στο χέρι τους, και γλώσσες, και από το χέρι μου, το οποίο είναι πλέον πολύ θρηνούν? αλλά πάνω απ «όλα τα τρυπήματα και επιβαρύνει την ψυχή μου που μπορώ να δω πώς όλες οι χώρες, υποτάσσουν τη δύναμή σας, κρατώντας σταθερά την Ορθόδοξη ομολογία της πίστης, είναι στην ορθόδοξη διδασκαλία και διασκέδαση, αποφεύγουν την εκκλησία του μας και μας οδηγούν ως αλλοδαπό πρόβατα από αυτόν, όπως το ποίμνιο του Χριστού. Για το λόγο αυτό, δεν θέλω να τον ποιμένα ενός αιρετική σύναξη και προτιμούν καλύτερα να είναι στον τάφο, αντί να υπόκεινται στην ανάθεμα των Αγίων Αποστόλων τεταρτοταγούς Thrones [19] . Αλλά δεδομένου ότι ο Θεός έχει δώσει στα χέρια σας τη δύναμη ενός σκήπτρου, ότι είχατε μια βασιλική περιποίηση για το χριστιανικό ποίμνιο, διάσπαρτα στις υψηλές θέσεις, θα δώσουν προσοχή στην θλίψη της Μητέρας σας – της Εκκλησίας, και να μην επιτρέψουμε να παραμείνουν περισσότερο στην απαρηγόρητη θλίψη, αλλά με κάθε τρόπο να φροντίσει ότι πήρε και πάλι ο πρώην μεγαλείο του. δεν επιτρέπει μια χυδαία αίρεση, σαν ένα είδος ενός χοίρου, η οποία δημοσιεύθηκε από το χωράφι, να καταστρέψουν και να καταστρέψει τα σταφύλια της βασιλείας του Χριστού στην κυρά σου? δεν επιτρέπει την αίρεση βέβηλο σταφύλια Χριστού κακούς φιλοσοφείν. Έχετε τις ειδικευμένους εργαζόμενους, οι οποίοι μπορούν να καλλιεργήσουν αληθινή εξομολόγηση ξινό σταφύλι, αφού αναπτύχθηκε στο θεϊκό πατητήρι του μία Εκκλησία. Πράττων, Αυτό θα γεμίσει το ποτήρι της σοφίας και να προετοιμάσει ευσεβείς Ορθόδοξοι ποτό σοφιστείες για τους ανθρώπους.
Τον ρώτησε:
– Πατέρα! Ποιος λέτε αυτό;
Εκείνος απάντησε:
– Μιλώ για Tarasov [20] , Πρώτος Σύμβουλος βασιλική σας? Ξέρω ότι είναι άξιος να είναι άρχοντας της Εκκλησίας, δεδομένου ότι μπορεί να λόγο με τη ράβδο των αιρετικών πτέρυγα του από αδράνεια μιλήσει και να πέσει λογικά λεκτική ποίμνιο του Χριστού συγκεντρώθηκαν μόνο ορθοδοξία φράχτη του.
Ακρόαση αυτά τα λόγια του Πατριάρχη Παύλου, ευσεβής βασίλισσα Ιρίνα και το γιο της, τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, μετακόμισε μακριά σε θλίψη. Ο Παύλος, αναφερόμενος σε μερικές από τις ευγενείς, και έμεινε μαζί του, τους είπε:
– Ω, πόσο ήθελα να είμαι στο θρόνο σε μία εποχή που η Εκκλησία ήταν σε αναταραχή από τους αιρετικούς καταδίκασε την Οικουμενικού Θρόνου. Εάν δεν μπορείτε να συγκληθεί το Ζ «Οικουμενικής Συνόδου και αν δεν εικονοκλαστική αίρεση καταδικάστηκε, δεν θα αποθηκευτούν.
Ευγενείς είπε:
– Γιατί όπως καθορίζεται στο πατριαρχών έδωσε γραπτή έγκριση της εικονομαχίας;
Ο Παύλος απάντησε:
– Από τότε που έδωσα την υπογραφή, αλλά τώρα έχω μετανοήσει για αυτά τα πράγματα και φοβούνται την τιμωρία από το Θεό για ό, τι ήταν τότε σιωπηλοί για το φόβο του δεν σας λέει την αλήθεια. Αλλά τώρα έχω μετανοήσει και μπορώ να πω ότι δεν μπορεί να ελπίζει για τη σωτηρία, αν συνεχίσετε σε αυτό το αιρετικό εκλέπτυνση.
Λίγες μέρες μετά από αυτή την πατριάρχη ξεκούραστα με τον κόσμο [21] . Από τότε, οι πολίτες της Κωνσταντινούπολης άρχισαν να μιλούν ελεύθερα και χωρίς φόβο, και να αντιμετωπίσει τους αιρετικούς των ιερών εικόνων, για την υπεράσπιση των οποίων κανείς δεν τόλμησε από το Λέοντα Ισαύρων [22] για να ανοίξει το στόμα του.
Uvedav όλα αυτά τα πράγματα για να κάνουν αναφορά σήμερα των Τριών Ιεραρχών: Αλέξανδρος, Ιωάννη και Παύλου, δόξα στον ένα Θεό στην Αγία Τριάδα, Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Αμήν.

σημειώσεις
[1] chorbishop – αγροτικές επίσκοπος – Επίσκοπος χωριά γύρω από την πόλη.
[2] Mitrofan patriarshestvoval από 315 μέχρι 325
[3] Κανονισμός της Ανατολής από 324 μέχρι 337, η Δύση – από 306 μέχρι 337
[4] Alexander patriarshestvoval 325-340 g
[5] Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (Ναζιανζού) ήταν βραχύβια (λιγότερο από ένα έτος), Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως? Είναι γνωστός για την πανέμορφη τις δημιουργίες του, για την οποία και ονομάστηκε «ο Θεολόγος». Η μνήμη του είναι στις 25 Ιανουαρίου.
[6] Ο Παύλος (Ι-ου) patriarshestvoval με 340 γρ.? σύντομα απελάθηκε και επέστρεψε και πάλι στο 347 g.? Διαχειριστή του πατριαρχικό θρόνο μέχρι το 350 μ.Χ.
[7] patriarshestvoval 511 Timothy (Ι-δ), κατά τη 518 g
[8] Αναστασίου αυτοκράτορα (Dikor) βασίλεψε από το 491 έως το 518
[9] North patriarshestvoval από 512 μέχρι 519 π.Χ.
[10] Σε 451,
[11] Ο δογματικός 6-ου φωνή.
[12] Ο Justin I-st βασίλεψε 518-527 g
[13] John patriarshestvoval από 518 μέχρι 520
[14] Νικήτα I-st patriarshestvoval από 766 g έως 780 g
[15] Εικονομαχίας αίρεση εμφανίστηκε στο VIII. Οι εικονοκλάστες η προσκύνηση των εικόνων παράλογο αναμιγνύεται με την ειδωλολατρία. Οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της εικονομαχικής αυτοκράτορες ήταν: Λέων Γ"(717-741 gg.) Και Κωνσταντίνου Ε Copronymus (741-775 gg.). Αυτή η αίρεση καταδικάστηκε στο Οικουμενικό Συμβούλιο VII που πραγματοποιήθηκε το 787 στην πόλη της Νίκαιας.
[16] Leo IV (Khazar) βασίλεψε 775-780 g
[17] Η μνήμη του Αγίου Tarasy εορτάζεται Αγίου Εκκλησία στις 25 Φεβρουαρίου.
[18] αυτοκράτειρα Ειρήνη βασίλεψε από το 797 έως το 802 g
[19] καταλαβαίνουν patriarsheskie το θρόνο της Κωνσταντινούπολης, τη Ρώμη, την Αλεξάνδρεια και την Αντιόχεια.
[20] Tarasy ήταν ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (αφού ο Παύλος IV) με 784 από 806 g
[21] Ο Παύλος IV patriarshestvoval από 780 μέχρι 784
[22] Λέων Γ «(ο Ίσαυρος), ο οποίος βασίλεψε από το 717 έως το 741, ήταν ένας άγριος εικονοκλάστης.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...